- W umowie o pracę podwładni mają określone miejsce pracy: „siedziba pracodawcy oraz wskazane przez niego miejsce na terenie Dolnego Śląska”. Pracownik mieszka 130 km od siedziby pracodawcy. Szef twierdzi, że skoro ma miejsce wykonywania pracy na terenie województwa (pracownik budowlany), to może codziennie dojeżdżać do pracy (budowa). Czy ma rację?
W umowie o pracę oprócz wskazania stron umowy, rodzaju umowy czy daty jej zawarcia pracodawca powinien określić również warunki pracy i płacy, w tym m.in. miejsce jej wykonywania. Nie można jednak wskazać go w sposób nieograniczony. Tak uznał Sąd Najwyższy w wyroku z 16 grudnia 2008 (I PK 96/08).
Jak więc szef ma określić miejsce wykonywania pracy, aby nie narazić się na zarzut jego nieprawidłowego podania?
W tej sprawie SN wypowiedział się 16 listopada 2009 (II UK 114/09). Stwierdził, że „stałe miejsce pracy” wcale nie oznacza wykonywania pracy w tym samym geograficznie miejscu. Stałe miejsce pracy to takie w rozumieniu art. 29 § 1 pkt 2 k.p., które może być określone jako pewien obszar geograficzny, np. Polska czy województwo dolnośląskie.
Jeśli zobowiązanie pracownicze (istota obowiązków służbowych) wykonywane jest na takim geograficznie określonym terenie, zgodnie z wolą stron wyrażoną w umowie, to jest on stałym miejscem pracy w rozumieniu art. 77
