W razie ciężkiego naruszenia tego obowiązku szef może także rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=B5E347C50E4D2860978BAD3D891C7A48?n=1&id=76037&wid=337521]kodeksu pracy[/link].
[srodtytul]Nakaz dbania[/srodtytul]
Dobro zakładu pracy obejmuje jego istnienie, rozwój oraz sprawne funkcjonowanie. Dlatego też jednym z podstawowych obowiązków pracowników jest dbałość o dobro ich zakładu pracy. Obowiązek ten określa art. 100 § 2 pkt 4 k.p. Ma on szeroki zakres i [b]obejmuje powinność dbania o mienie zakładu pracy i jego wartości niematerialne (np. uznaną markę, dobre imię czy renomę na rynku)[/b].
Zatem obowiązek ten można rozumieć jako zakaz szkodzenia przez pracownika pracodawcy i jednocześnie nakaz pozytywnego działania w interesie pracodawcy stosownie do potrzeby i możliwości, także ponad zwykły obowiązek, np. w godzinach nadliczbowych lub bez polecenia pracodawcy.
Naruszenie przez pracownika jego obowiązku dbania o dobro zakładu pracy może powodować dla niego różne skutki: może bowiem stanowić podstawę do zastosowania środków odpowiedzialności porządkowej (o ile są to przekroczenia, o których mowa w art. 108 k.p.), może też uzasadniać odpowiedzialność materialną pracownika, lecz [b]najczęściej będzie powodować rozwiązanie z nim umowy o pracę za wypowiedzeniem lub (w razie ciężkiego naruszenia) bez wypowiedzenia z jego winy[/b] (art. 52 § 1 pkt 1 k.p.).