Dłuższa majówka także dla zatrudnionych na część etatu

Pełnoetatowy pracownik musi więc mieć w maju 19 dniówek roboczych. Ale tylko ten, który jest wynagradzany stałą stawką miesięczną, nie straci na wolnym dniu udzielonym w zamian za sobotnie święto 3 Maja. Natomiast dla akordu lub wynagradzanych dniówkowo/godzinowo jest to dzień niepłatny. A to dlatego że zgodnie z art. 80 k.p. wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Skoro tego dnia te osoby nie pracowały, to nie da rady naliczyć im wynagrodzenia. Ale średnia z dni pracujących idzie w górę, bo miesiąc skraca się o 3 maja, czyli dzień wolny, jaki się za święto należy.

Skoro dla pełnoetatowego pracownika maj to 152 godziny pracy, dla zatrudnionych w niepełnym wymiarze jest to odpowiednio mniej. A dni ich pracy musisz tak ustalić, aby godziny pracy zgodziły się z wymiarem.

W każdym okresie rozliczeniowym szef musi zapewnić załodze odpowiednią liczbę dni wolnych stanowiących sumę niedziel, świąt oraz dni wolnych wynikających z zasady przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy. Ci, którzy są zatrudnieni w niepełnym wymiarze czasu pracy, z reguły mają takich dni wolnych więcej. Są to tzw. dni harmonogramowo wolne od pracy, czyli wynikające z mniejszej liczby godzin pracy w okresie rozliczeniowym, bo pracują na część etatu. U pracownic z pytania będą to poniedziałki.

Czytelniczka może określić, które dni wolne w okresie rozliczeniowym są dla jej niepełnoetatowych pracownic dniami wolnymi od pracy wynikającymi z zasady przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy. Może to zrobić dwojako: co miesiąc podaje konkretne daty, bo rozłożenie czasu pracy pracownika w okresie rozliczeniowym może być nierównomierne, lub wskazuje na stałe, że są to np. soboty. Ten drugi sposób określenia, które dni są wolne z racji przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy, powoduje, że gdy na tak wyznaczony dzień przypadnie święto, stanie się on dniem wolnym od pracy z racji tego święta, a nie z powodu pięciodniowego tygodnia pracy. Dlatego szef musi udzielić w innym terminie dnia wolnego. Przed rozpoczęciem okresu rozliczeniowego trzeba więc sprawdzić, czy w te sztywno ustalone wolne dni od pracy przypada święto ustawowe. Jeśli się tak zdarzy, podać inny dzień w okresie rozliczeniowym jako wolny wynikający z zasady pięciodniowego tygodnia pracy, np. 2 maja, a nie dzień harmonogramowo wolny od pracy.

Takie same prawa przysługują niepełnoetatowcom, którzy pracują pięć dni w tygodniu np. od poniedziałku do piątku po cztery godziny dziennie. Im – tak czy inaczej – należy się zamienny taki dzień wolny (np. 2 maja), tak jak pełnoetatowcom.