Charakterystyka timesharingu, zagadnienia podatkowe związane z zawieraniem przez przedsiębiorców tego typu umów oraz ujmowanie wynikających z nich operacji gospodarczych w księgach rachunkowych zostały omówione w poprzednich wydaniach „Eksperta księgowego" (z 18 maja, 25 maja i 1 czerwca 2016 r.). Dziś uzupełniamy informacje o treści i sposobie zawierania samej umowy timesharingowej.
Przed zawarciem umowy timesharingowej, przedsiębiorca zobowiązany jest przekazać konsumentowi nieodpłatnie szczegółowe informacje dotyczące takiej umowy (tzw. informacje przedkontraktowe), w zakresie określonym w standardowym formularzu informacyjnym.
Informacje przedkontraktowe
Obejmuje on:
- informacje wstępne (takie jak: dane i adresy przedsiębiorcy, będącego stroną umowy; krótki opis produktu; okres korzystania w każdym roku z miejsca zakwaterowania i czas trwania umowy; data, od której konsument może korzystać z prawa będącego przedmiotem umowy; cena nabycia praw oraz opis dodatkowych kosztów obciążających konsumenta; zestawienie udostępnionych konsumentowi usług związanych z korzystaniem z miejsca zakwaterowania, takich jak: dostarczanie energii elektrycznej, wody, utrzymanie obiektów, wywóz śmieci oraz związanych z nimi opłatami; możliwość przystąpienia do systemu wymiany oraz związanych z nim kosztów członkostwa w tym systemie i dokonania samej wymiany; przestrzeganie przez przedsiębiorcę kodeksu dobrych praktyk),
- informacje ogólne (dotyczące: prawa konsumenta do odstąpienia od umowy timesharingowej; zakazu żądania lub przyjmowania od konsumenta, przed upływem terminu do odstąpienia od umowy, jakichkolwiek świadczeń w niej określonych; braku obowiązku konsumenta do ponoszenia kosztów lub spełniania świadczeń innych, niż określone w umowie timesharingowej; zastosowania do umowy timesharingowej przepisów prawa prywatnego międzynarodowego),
- informacje dodatkowe (w zakresie: warunków regulujących korzystanie z nabytego prawa, będącego przedmiotem umowy; kosztów związanych z umową timesharingową, w tym ich podziału między konsumentów, przypadków i trybu podwyższenia oraz sposobu ich kalkulacji; hipotek, zastawów lub innych obciążeniach na prawie do miejsca zakwaterowania; dokładnego opisu miejsca zakwaterowania, z określeniem jego położenia i wyposażenia; obiektów przeznaczonych do wspólnego używania, takich jak basen lub sauna, do których konsument będzie miał dostęp oraz warunków, na jakich będzie się to odbywać; warunków i skutków rozwiązania umowy timesharingowej i umów powiązanych; wymogów dotyczących miejsca zakwaterowania w budowie, w tym stanu zaawansowania oraz terminu i zabezpieczeń zakończenia prac związanych z budową takiego miejsca i instalacją urządzeń, pozwalających na pełne jego wykorzystanie; zasad administrowania, zarządzania i utrzymywania miejsca zakwaterowania; możliwości zawarcia umowy pośrednictwa w odsprzedaży timesharingu; języka używanego do komunikacji z przedsiębiorcą; możliwości pozasądowego rozwiązywania sporów między stronami).
Język do wyboru
Na przedsiębiorcy ciąży obowiązek nieodpłatnego, pisemnego (lub na innym, trwałym nośniku) przekazania konsumentowi ww. informacji, w sposób jasny i zrozumiały, w odpowiednim czasie, umożliwiającym zapoznanie się z ich treścią, przed zawarciem umowy timesharingowej. Informacje te powinny być sporządzone, zgodnie z wyborem konsumenta, w języku urzędowym państwa członkowskiego Wspólnoty, w którym ma on miejsce zamieszkania lub którego jest obywatelem. Wszelkie zmiany informacji mogą być dokonywane wyłącznie za zgodą konsumenta lub też w przypadku działania siły wyższej (zdarzenia nadzwyczajnego, nieprzewidzianego, niemożliwego do zapobieżenia i niezależnego od przedsiębiorcy, którego skutków nie można było uniknąć, nawet przy całkowitym zachowaniu należytej staranności).
Czytaj więcej
Czy nabycie samochodu może być tak proste, jak zamówienie sprzętu online? O tym, jak wygląda transformacja tego sektora oraz jak należy odpowiedzie...
Uwaga! Zgoda konsumenta na dokonanie zmian nie może być dorozumiana (powinna ona mieć charakter pisemny lub być wyrażona na innym trwałym nośniku informacji).
Umowa timesharingowa powinna zostać zawarta – co do zasady – w formie pisemnej i doręczona konsumentowi. Powinna być ona sporządzona, zgodnie z wyborem konsumenta, w języku urzędowym państwa członkowskiego UE, w którym ma on miejsce zamieszkania lub którego jest obywatelem. Integralną część umowy timesharingowej stanowią:
- standardowy formularz informacyjny, zawierający szczegółowe informacje dotyczące umowy timesharingowej (w przypadku, gdy po przekazaniu konsumentowi ww. informacji przedsiębiorca dokonał w nich zmian, powinien on zaznaczyć w umowie timesharingowej, które informacje i w jaki sposób zostały przez niego zmienione),
- standardowy formularz odstąpienia przez konsumenta od umowy timesharingowej wraz z jego oświadczeniem.
Odstąpienie od umowy timesharingowej jest skuteczne również wobec umów powiązanych (t.j. umowy pośrednictwa w odsprzedaży prawa timesharingowego oraz umowy o uczestnictwo w systemie wymiany). Również w sytuacji, gdy ww. umowy dotyczące praw konsumenta z umowy timesharingowej nie są umowami powiązanymi, podlegają rozwiązaniu wskutek odstąpienia od umowy timesharingowej. W tym drugim przypadku, konsument zobligowany jest niezwłocznie poinformować przedsiębiorcę, z którym miał zawarte, niebędące umowami powiązanymi umowy pośrednictwa w odsprzedaży lub umowy o uczestnictwo w systemie wymiany, o odstąpieniu od umowy timesharingowej, pod rygorem naprawienia wynikłej stąd ewentualnej szkody. Wykonanie przez konsumenta ww. obowiązku zwalnia go od zapłaty wynagrodzenia przedsiębiorcy, z którym miał on zawartą umowę pośrednictwa w odsprzedaży prawa timesharingowego. Uprawnia go również do otrzymania od przedsiębiorcy, z którym miał zawartą umowę o uczestnictwo w systemie wymiany, zwrotu zapłaconego mu wynagrodzenia (pomniejszonego o wartość spełnionych przez przedsiębiorcę na rzecz konsumenta świadczeń, z uwzględnieniem okresu, na jaki została zawarta umowa).
Jeżeli konsument uiszcza przedsiębiorcy wynagrodzenie z wykorzystaniem pożyczki (kredytu) udzielonego przez przedsiębiorcę lub przez osobę trzecią na podstawie porozumienia z przedsiębiorcą, odstąpienie przez konsumenta od umowy timesharingowej jest skuteczne także wobec umowy pożyczki (kredytu).
