Granice dopuszczalnej krytyki pracodawcy przez pracownika – zwłaszcza pracownika pełniącego funkcję publiczną – należą do najbardziej złożonych zagadnień współczesnego prawa pracy. Z jednej strony pracownik pozostaje uczestnikiem debaty publicznej i korzysta z konstytucyjnie gwarantowanej wolności wypowiedzi, znajdującej potwierdzenie również w art. 10 Europejskiej konwencji praw człowieka. Z drugiej strony stosunek pracy opiera się na szczególnej więzi zaufania i lojalności wobec pracodawcy, co uzasadnia możliwość wprowadzania pewnych ograniczeń w sposobie i formie publicznego wyrażania opinii.