Przedmiotem wystąpienia była właściwa wykładnia art. 29 ust. 4 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, regulującego przesłanki przyznawania zasiłku macierzyńskiego osobom przejmującym opiekę nad dzieckiem w przypadku śmierci matki lub porzucenia przez nią dziecka.
Zgłaszane rzecznikowi przypadki odmowy ustalenia prawa do zasiłku macierzyńskiego dla osób, które przejęły sprawowanie opieki nad dzieckiem w przypadkach niemożności jej sprawowania przez matkę, prowadzą do wniosku, że wykładnia przywołanego przepisu nie uwzględnia słusznego interesu osoby ubiegającej się o świadczenie macierzyńskie, ani tym bardziej nie uwzględnia dobra dziecka, któremu może być zapewniona osobista opieka najbliższego członka rodziny za cenę świadczenia macierzyńskiego.
- Najświeższym wymownym przykładem krzywdzącej wykładni wskazanego artykułu jest nagłośniony w mediach przypadek Daniela A. z L., ojca pięciorga dzieci, którego żona zmarła podczas porodu, a Oddział ZUS w Gorzowie Wielkopolskim odmówił przyznania ubezpieczonemu-ojcu nowo narodzonego dziecka zasiłku macierzyńskiego z tego powodu, że matka dziecka nie była objęta ubezpieczeniem społecznym w razie choroby i macierzyństwa - podkreślił rzecznik.
Przepis art. 29 ust. 4 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ustawy stanowi, iż w razie śmierci ubezpieczonej lub porzucenia przez nią dziecka zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonemu-ojcu dziecka lub innemu ubezpieczonemu członkowi najbliższej rodziny, jeżeli przerwą zatrudnienie lub inną działalność zarobkową w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem.
Zdaniem rzecznika unormowanie to wprowadza niczym nieuzasadnione ograniczenia podmiotowe i przedmiotowe w uzyskaniu prawa do zasiłku macierzyńskiego przez osobę przejmującą od matki sprawowanie osobistej opieki nad dzieckiem.