Nieprawomocny wyrok nie pozbawi pracownika zasiłku chorobowego

Pracownik, mimo przedkładania zwolnień lekarskich, traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres niezdolności do pracy, jeśli choroba powstała w wyniku popełnionego przez niego umyślnego przestępstwa lub wykroczenia.

- Nasz pracownik jest chory od 16 czerwca br. Dostarczył zwolnienie do 30 września. W firmie wypłata wynagrodzeń następuje do 10 dnia miesiąca za poprzedni. Dowiedzieliśmy się, że w sprawie pracownika zapadł wyrok dotyczący udziału w bójce, w której brał udział 15 czerwca br. To właśnie bójka jest powodem jego choroby. Wyrok nie jest jeszcze prawomocny. Czy do czasu jego uprawomocnienia możemy wstrzymać wypłatę zasiłku chorobowego?

– pyta czytelnik.

– Unikniemy wówczas nadpłaty świadczenia.

Fakt popełnienia umyślnego przestępstwa lub wykroczenia, co stanowi podstawę do odmowy wypłaty zasiłku chorobowego, musi zostać udokumentowany prawomocnym orzeczeniem sądu.

Zatem do momentu uprawomocnienia się wyroku powinno się wypłacać zasiłek w obowiązujących terminach płatności. Zaprzestanie wypłaty zasiłku może nastąpić dopiero po uprawomocnieniu się orzeczenia.

Sztywne terminy

Zakład pracy, który jest uprawniony do wypłaty zasiłków, ma obowiązek je wypłacać zatrudnionym w terminie przyjętym do wypłaty wynagrodzeń lub dochodów. Dotyczy to również osoby, która przez sąd została uznana za winną umyślnego popełnienia przestępstwa lub wykroczenia.

Można się wstrzymać z wypłatą, mając informację o wyroku, jaki zapadł przed sądem, ale tylko wówczas, gdy do jego uprawomocnienia się nie upłynie termin wypłaty świadczeń. Ten termin upływa jednak zwykle przed nabyciem mocy prawnej wyroku. Gdyby firma nie wywiązała się ze swojego obowiązku, musiałaby wypłacić świadczenie z odsetkami za zwłokę.

Wstrzymanie się z wypłatą zasiłku jest niezasadne również z innego powodu. Od orzeczenia pracownik może się bowiem odwołać. Wyrok uprawomocnia się zgodnie z terminami wskazanymi w kodeksie postępowania cywilnego.

Staje się prawomocny wtedy, gdy nie przysługuje od niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia. Termin na wniesienie apelacji od wyroku wynosi dwa tygodnie od doręczenia stronie skarżącej orzeczenia wraz z uzasadnieniem.

Jeżeli strona nie żądała uzasadnienia wyroku w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji wyroku, termin ten biegnie od dnia, w którym upłynął czas na zgłoszenie żądania uzasadnienia. Jeżeli zatem terminy na złożenie apelacji upłynęły, a ona nie została wniesiona, to wyrok jest prawomocny (art. 369 § 1 kodeksu postępowania cywilnego).

Oddać nienależne

Z chwilą otrzymania prawomocnego wyroku sądu wskazującego, że niezdolność do pracy powstała w wyniku umyślnego przestępstwa lub wykroczenia, zasiłek chorobowy staje się świadczeniem nienależnym.

Pracownik musi go zwrócić wraz z odsetkami ustalonymi w wysokości i na zasadach określonych w przepisach prawa cywilnego. Odsetek nie musi zapłacić tylko wtedy, gdy zawiadomił płatnika o okolicznościach powodujących ustanie prawa do świadczenia albo wstrzymanie jego wypłaty, a mimo to świadczenie było nadal wypłacane.

Dochodzenie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku odbywa się na podstawie decyzji wydanej przez ZUS. W związku z tym pracodawca, który dokonał wypłaty świadczenia nienależnego, powinien wystąpić  do ZUS o wydanie decyzji. Organ rentowy określa w niej kwotę bezpodstawnie pobranego świadczenia oraz wysokość odsetek, jakie musi zapłacić pracownik. Decyzja ta stanowi tytuł wykonawczy w postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Odsetki, które musi oddać pracownik, ZUS naliczy od dnia następnego po dniu, w którym wypłacono nienależne świadczenie do dnia wydania decyzji włącznie. W przypadku wypłaty zasiłku za pośrednictwem poczty lub na rachunek bankowy dniem, od którego liczy się odsetki, jest dzień następujący po dniu przekazania należności na pocztę lub do banku.

Nienależnie pobrane świadczenie należy zwrócić bezpośrednio na konto oddziału ZUS podane w decyzji, nawet jeśli zasiłek wypłacał pracodawca. Jeśli pracownik nie dokona zwrotu dobrowolnie, nadpłata i odsetki ustalone na mocy prawomocnej decyzji mogą zostać potrącone z wypłacanych na  bieżąco świadczeń.

Gdy takich nie ma, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.