Tak wynika z nowelizacji rozporządzenia, które od 1 września wchodzi w życie.
Podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz chorobowe i wypadkowe jest przychód. Jego definicja stosowana na gruncie ubezpieczeń społecznych została zawarta w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647). Zgodnie z tym przepisem za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość finansową świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na ich źródło finansowania.
Czytaj więcej:
Jednak nie od każdej kwoty płatnik nalicza i odprowadza należności do ZUS.
Z wyłączenie od ponad 25 lat korzystają pracownicze benefity żywieniowe. Dzieje się tak na podstawie par. 2 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe rozporządzenia składkowego (Dz.U. 2023 poz. 728). Zgodnie z tym przepisem, podstawy wymiaru składek nie stanowi wartość finansowanych przez pracodawcę posiłków udostępnianych pracownikom do spożycia bez prawa do ekwiwalentu z tego tytułu – do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie kwoty 300 zł. Nowy, wyższy limit zwolnienia obowiązuje od 1 marca 2022 r., przedtem wartość posiłków nie podlegała oskładkowaniu do wysokości 190 zł miesięcznie.
