• Od sierpnia br. zatrudniamy zleceniobiorcę. Zgłosiliśmy go do obowiązkowych ubezpieczeń w ZUS, ale do chorobowego poprosił, by go zgłosić dopiero od 1 listopada br. W listopadzie uległ wypadkowi podczas wykonywania pracy. Przekazaliśmy kartę wypadku do ZUS, a ten uznał, że zleceniobiorca nie ma prawa do zasiłku, bo to z jego umyślnej i udowodnionej winy doszło do tego wypadku. Czy to oznacza, że w ogóle nie dostanie zasiłku, czy dostanie ten z ubezpieczenia chorobowego?
W tej sytuacji zleceniobiorca nie ma co liczyć na wypłatę zasiłku z ubezpieczenia wypadkowego. Takie świadczenie przysługuje bowiem wtedy, gdy niezdolność do pracy została spowodowana przyczyną zewnętrzną, która miała miejsce w czasie pracy na podstawie umowy-zlecenia (art. 3 ust. 3 pkt 6 ustawy z 30 października 2002 o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych; tekst jedn. DzU z 2009 r. nr 167, poz. 1322 ze zm.).
Wówczas świadczenie przysługuje od pierwszego dnia ubezpieczenia wypadkowego w wysokości 100 proc. podstawy wymiaru. Jednak prawo do tego zasiłku wyklucza m.in. sytuacja, w której wyłączną przyczyną wypadku było udowodnione naruszenie przez zleceniobiorcę przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowanego przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa.
Z tego właśnie powodu zleceniobiorca, o którego pyta czytelnik, nie będzie miał prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego. Nie wyklucza to jednak możliwości starania się o zasiłek na ogólnych zasadach, tj. z ubezpieczenia chorobowego. Jest to jednak dla zleceniobiorcy niekorzystne z dwóch względów.
Przede wszystkim dlatego, że zasiłek ten jest niższy – przysługuje w wysokości 80 proc. podstawy wymiaru (a nawet 70 proc. za dni pobytu w szpitalu), ale co istotniejsze – prawo do niego przysługuje dopiero od 91 dnia ubezpieczenia chorobowego. Ma to decydujące znaczenie dla zleceniobiorcy czytelnika.
