Co można ustalić w planie miejscowym?

Zasady sporządzania planu miejscowego wyznaczają wartości oraz merytoryczne wymogi prowadzenia polityki przestrzennej przez uprawnione organy, odnosząc się m.in. do ustaleń zawartych w akcie planistycznym. Należy je wiązać zarówno z procedurą sporządzania planu, jak i z jego treścią – obejmującą część tekstową, graficzną oraz załączniki – a także ze standardami dokumentacji planistycznej.

Podstawę tzw. władztwa planistycznego gminy stanowi art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 538; dalej: u.p.z.p.). Przepis ten przyznaje gminie kompetencję do samodzielnego kształtowania polityki przestrzennej zgodnie z interesem wspólnoty samorządowej. Obejmuje to w szczególności ustalanie przeznaczenia terenów, rozmieszczanie inwestycji celu publicznego oraz określanie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy (wyrok NSA z 27 stycznia 2026 r., sygn. akt: II OSK 1964/23).