W wyroku z 22 listopada 2022 r. (sygn. C‑37/20 i C‑601/20), Trybunał, odpowiadając na pytania prejudycjalne luksemburskiego sądu, stwierdził nieważność art. 1 pkt 15 lit. c) V Dyrektywy AML [tj. dyrtektywy w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu]. Przepis ten ustanawiał zasadę publicznego dostępu do informacji o beneficjentach rzeczywistych zgromadzonych w rejestrach prowadzonych przez poszczególne państwa członkowskie. Orzeczenie może doprowadzić do ograniczenia jawności danych zgromadzonych w rejestrach oraz wywołać daleko idące skutki dla spółek i instytucji obowiązanych, a nawet skutkować powstaniem nowego rejestru i obowiązków dla tych podmiotów.