W odróżnieniu od prawa autorskiego prawo do artystycznego wykonania nie chroni przed naśladownictwem cudzej interpretacji (coverami). Dozwolone jest zatem zaśpiewanie innej piosenki w taki sam sposób jak wcześniejszy artysta. Można zaśpiewać i zagrać cudzy utwór w taki sam sposób i nie będzie to stanowić naruszenia praw do artystycznych wykonań. Prawa te są dość wąskie w swym zakresie i dotyczą tylko konkretnego wykonania, z reguły nagranego i dalej eksploatowanego.
Z nagraniem utworu, ale także artystycznego wykonania bezpośrednio wiąże się prawo do fonogramu, czyli prawo producenta do kontroli eksploatacji konkretnego utrwalenia dźwięku. Dla powstania tego prawa nie potrzeba zakwalifikowania ścieżki dźwiękowej jako utworu w rozumieniu prawa autorskiego. Każde nagranie warstwy dźwiękowej zjawisk akustycznych może podlegać ochronie.
Poza tymi prawami regulowanymi w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych warto zwrócić uwagę na możliwość rejestracji piosenki, a w zasadzie jej fragmentu, jako znaku towarowego. Oczywiście funkcja znaku, a w związku z tym zakres przyznanej ochrony jest istotnie odmienny od wcześniej przedstawionych praw. Jednak może wpłynąć na swobodę korzystania z określonego dobra. Dla uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy kluczowe jest pozyskanie zgody na korzystanie ze wszystkich powyżej zaprezentowanych praw, przy czym ze względu na wskazaną istotę praw pokrewnych istnieje możliwość „podmiany” wykonania oraz fonogramu, przy zachowaniu bardzo zbliżonego (prawie tożsamego) rezultatu.
Muzyka, szczególnie piosenki, jest charakterystycznym przykładem dzieł, które z samej swej istoty zawierają szereg praw własności intelektualnej. W przeciętnej piosence jest co najmniej pięć odrębnych praw własności intelektualnej.
Skutkiem tej regulacji jest konieczność liczenia się z faktem, że prawa wyłączne (niezbędne do eksploatacji dzieła na rynku) mogą przysługiwać wielu podmiotom. Uzyskanie całości praw do piosenki często zmusza do zawarcia kilku umów zezwalających na określone działanie.
W praktyce rynkowej występują pewne ułatwienia w eksploatacji tych dzieł. Wskażmy na znaczenie organizacji zbiorowego zarządzania (OZZ). Poza przypadkami obligatoryjnego pośrednictwa OZZ (tj. sytuacji, gdy dany podmiot zgodnie z ustawą musi pozyskać zgodę od OZZ – np. reemitenci kablowi), twórcy mogą zadecydować, czy swe prawa oddadzą w ręce OZZ, która będzie kontrolować eksploatację danych praw, w zamian za zapłatę wynagrodzenia związanego z korzystaniem z utworu. Wśród głównych OZZ związanych z muzyką wymieńmy ZAiKS (prawa autorskie do tekstu i muzyki), STOART i SAWP (artystyczne wykonania), ZPAV (prawo do fonogramów).
