Wójt gminy M. nałożył na Monikę i Marcina K., prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, obowiązek zapłaty opłaty targowej za dokonywanie sprzedaży odzieży na tzw. wystawce zorganizowanej przed sklepem.

Odrębna oferta sprzedaży

Organ wskazał, że fakty dokonywania sprzedaży potwierdzają notatki służbowe inkasentów oraz przeprowadzone przez pracowników urzędu gminy czynności sprawdzające, podczas których stwierdzono, że Marcin K. dokonywał sprzedaży odzieży w sklepie oraz na zorganizowanej przed sklepem wystawce o wymiarach do 6 metrów kwadratowych. Właściciela punktu pouczono, że tzw. wystawka stanowi element miejsca dokonywania sprzedaży, czyli powierzchni targowiska zajętej przez sprzedawcę. Mężczyzna nie zgodził się jednak na uiszczenie opłaty targowej.

Właściciele sklepu przekonywali, że towar eksponowany przed budynkiem nie stanowi odrębnej oferty sprzedaży od tej dokonywanej wewnątrz budynku, w którym trzymają kasę i zawierają transakcje. Jak podkreślali, jest jedynie ekspozycją asortymentu, który można kupić dopiero wewnątrz sklepu.

Ich argumenty nie przekonały zarówno Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, które podtrzymały decyzje wójta o nałożeniu opłaty targowej. Właściciele sklepu nie dali jednak za wygraną i wnieśli skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzucili organom i WSA m.in. niewłaściwą wykładnię art. 15 ust. 2b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Miała ona polegać na błędnym uznaniu, że obowiązek zapłaty opłaty targowej istnieje również w sytuacji, gdy osoba posiadająca tytuł prawny (umowę najmu) do budynku ma ekspozycję towaru sprzedawanego w budynku również poza wynajmowanym budynkiem, ale na terenie prywatnej nieruchomości.

Czytaj także:

Opłata targowa: samorządy ściągną miliony za handel na chodniku przed sklepem

Należy rozumieć szeroko

W niedawnym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna przedsiębiorców pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw.

Zdaniem sądu użyte w ustawie pojęcie „prowadzenie sprzedaży" należy rozumieć szeroko: nie tylko, jako zawieranie umów sprzedaży z konkretnymi podmiotami. Jak wyjaśniono, ustawodawca w przepisach nie zdefiniował tego terminu, dlatego należy przyjąć jego szerokie rozumienie, obejmujące nie tylko sprzedaż w rozumieniu art. 535 Kodeksu cywilnego, ale również czynności mające miejsce przed sprzedażą. – Tym samym sformułowanie „dokonujących sprzedaży" należy interpretować szeroko uznając, że obejmuje ono wszelkie czynności podejmowane przez podmiot określony w art. 15 ust. 1 u.p.o.l. w celu dokonania sprzedaży, a w szczególności oferowanie produktów, rozpakowanie i składowanie na stoisku, oczekiwanie na kontrahentów. Zdarzeniem prawnym, z którym przepisy ustawy podatkowej wiążą obowiązek uiszczenia opłaty targowej, jest dokonywanie sprzedaży, za którą uważa się już wyjście z ofertą sprzedaży polegającej na wystawieniu towaru. Obowiązek uiszczenia opłaty targowej powstaje z mocy prawa z chwilą faktycznego podjęcia czynności handlowych zmierzających do dokonania sprzedaży na targowisku na terenie danej gminy – wskazał NSA.

Jak przy tym zaznaczył, nie ma większego znaczenia w jakim miejscu prowadzona jest sprzedaż oraz czy ma ona charakter stały czy okazjonalny. O pobieraniu opłaty targowej decyduje sam fakt prowadzenia sprzedaży towaru, a zatem także poza miejscami do tego wyznaczonymi. – Skoro bowiem zgodnie z art. z art. 15 ust. 2 u.p.o.l. targowiskami są wszelkie miejsca, w których jest prowadzona sprzedaż, to chodzi zarówno o miejsca do tego wyznaczone przez gminę, jak i każde inne miejsca formalnie nieoznaczone jako targowiska. W takim rozumieniu targowiskiem jest zarówno hala targowa, jak i plac, chodnik czy pas przydrożny, a zatem każde miejsce w którym sprzedaż jest prowadzona – wyjaśnił sąd.

Odnosząc się do opisywanej sprawy, Naczelny SądAdministracyjny zauważył, że Monika i Marcin K. w dniach wskazanych w kwestionowanej decyzji zajmowali chodnik przed sklepem na ekspozycję oferowanego przez siebie do sprzedaży towaru, co oznacza, że wykonywali czynności sprzedaży zarówno w sklepie, jak i na chodniku. Trafnie zatem WSA podzielił stanowisko organu podatkowego, że w tych dniach prowadzili sprzedaż o jakiej mowa w art. 15 ust. 2 u.p.o.l., a zatem z tego tytułu powstał obowiązek uiszczenia opłaty targowej. - Prowadzenie jednocześnie czynności sprzedaży w budynku (sklepie) i na targowisku, w tym przypadku przyległym chodniku, nie wyklucza tego obowiązku – podkreślono.

Orzeczenie jest prawomocne.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 sierpnia 2019 r.

Sygnatura akt: II FSK 1551/18