Zaufanie w relacjach handlowych ustąpiło miejsca rzetelnej ocenie ryzyka, determinując obowiązek stosowania adekwatnych środków weryfikacji, coraz częściej realizowanych w duchu modelu risk-based approach (RBA).
Czy wobec powyższego prawidłowa ocena kontrahenta powinna zakładać jego potencjalną nieuczciwość? Z założenia nie – RBA miał być szytym na miarę narzędziem proporcjonalnej oceny ryzyka, a nie sztywnym schematem. Założenie to może być jednak trudne do spełnienia w warunkach wprowadzenia RBA do środowiska wymagających przepisów prawa. W konsekwencji narastających regulacji proces oceny wiarygodności partnera biznesowego często przybiera charakter prewencyjnej nieufności, w której zawarcie umowy poprzedza złożenie szeregu udokumentowanych oświadczeń i zapewnień. W praktyce pierwotna elastyczność i adekwatność modelu RBA nierzadko ustępują miejsca formalizmowi. W konsekwencji, w celu zabezpieczenia organizacji przed potencjalnym ryzykiem naruszeń regulacyjnych, niezbędne jest wprowadzenie szeregu procedur i regulacji wewnętrznych dotyczących zasad nawiązywania oraz utrzymywania współpracy z kontrahentami.