Zasada ta dotyczy wprost stosowania dyrektywy antydyskryminacyjnej 2000/78.
Sprawa C-441/14 ma dwa aspekty. Jeden lokalny, duński – bo sprawa powstała wskutek pytania prejudycjalnego duńskiego Sądu Najwyższego. Drugi aspekt – ogólniejszy i tym samym ciekawszy z polskiego punktu widzenia, dotyczy kwestii stosunku między przepisami krajowymi a przepisami dyrektywy antydyskryminacyjnej 2000/78. Choć w tej sprawie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wypowiedział się już wiele razy, to sprawa Ajos-Rasmussen była jedną z pierwszych i stanowi w tej chwili punkt odniesienia wyroków potwierdzających zajęte wówczas stanowisko.