Aby daną osobę „zapisać” do PPK, czyli aby została zawarta – w jej imieniu i na jej rzecz – umowa o prowadzenie PPK, musi ona być „osobą zatrudnioną” w rozumieniu ustawy o PPK oraz posiadać wymagany okres zatrudnienia. W przypadku osoby zatrudnionej, która ukończyła 55 lat, ale nie ma jeszcze 70 lat, dodatkowo wymagany jest wniosek o zawarcie umowy o prowadzenie PPK. „Osobą zatrudnioną” jest m.in. pracownik (z wyjątkiem m.in. pracowników młodocianych). Należy ją „zapisać” do PPK nie wcześniej niż po upływie 14 dni zatrudnienia i nie później niż do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynęły 3 miesiące (90 dni) jej zatrudnienia. Na posiadanie przez pracownika statusu „osoby zatrudnionej” oraz na bieg terminu na „zapisanie” do PPK nie mają wpływu urlop wypoczynkowy ani inna jego nieobecność w pracy. Jedynie w przypadku urlopu bezpłatnego znaczenie ma to, czy w miesiącu korzystania z niego pracownik uzyskał (albo nie) ze stosunku pracy przychód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Poniżej odpowiadamy na pytania pracodawców dotyczące tych zagadnień.