W umowie o pracę nie można ustalić pensji mniejszej od minimalnego wynagrodzenia

Pracownik otrzymuje minimalne wynagrodzenie. Ponieważ każdego roku ta kwota jest podwyższana, czy konieczne są coroczne aneksy do umowy o pracę, czy wystarczy samo wyrównanie? – pyta czytelnik.

Ustawa z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (DzU nr 200, poz. 1679 ze zm., dalej: ustawa) gwarantuje zatrudnionemu w pełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy wynagrodzenie w każdym miesiącu nie niższe od minimalnego wynagrodzenia określonego ustawą. Wysokość minimalnej płacy ogłasza się w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej Monitor Polski, w drodze obwieszczenia prezesa Rady Ministrów (art. 2 ust. 4 ustawy), albo ustala je Rada Ministrów w rozporządzeniu (art. 2 ust. 5 ustawy). W tym roku wynosi ono 1750 zł.

Elementy składowe

Do ustalenia poziomu wynagrodzenia pracownika przyjmuje się wypłacane w miesiącu przysługujące pracownikowi składniki wynagrodzenia i inne świadczenia wynikające ze stosunku pracy, zaliczone według zasad statystyki zatrudnienia i wynagrodzeń przez GUS do wynagrodzeń osobowych. Nie obejmuje to jednak:

- nagrody jubileuszowej,

- odprawy pieniężnej przysługującej pracownikowi w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy,

- wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych (art. 6 ust. 4 i 5 ustawy).

Ponadto, choć wykaz tego nie wymienia, nie należy, moim zdaniem, wliczać innych elementów wynagrodzenia nazywanych dodatkami w przepisach wynagrodzeniowych, np. za pracę w warunkach szkodliwych lub uciążliwych dla zdrowia pracownika. Wliczanie dodatków byłoby bowiem sprzeczne z charakterem tego elementu wynagrodzenia.

Jeżeli podwładny jest zatrudniony w niepełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy, jego minimalne wynagrodzenie ustala się w kwocie proporcjonalnej do liczby godzin przypadających do przepracowania przez niego w konkretnym miesiącu. Za podstawę bierze się stawkę minimalnego wynagrodzenia (art. 8 ustawy). W przepisie tym chodzi o liczbę godzin przewidzianą do przepracowania zgodnie z harmonogramem czasu pracy odpowiadającym wymiarowi etatu pracownika, sporządzonym zgodnie z przepisami. U pracowników, u których rozkład czasu pracy jest stały i tym samym nie wymaga sporządzania harmonogramu, minimalne wynagrodzenie przy zatrudnieniu w niepełnym wymiarze należy obliczać w stosunku proporcjonalnym liczby godzin na cały etat do liczby godzin zatrudnionego na część etatu. Aby obliczyć wyrównanie zatrudnionym w niepełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy, stosuje się odpowiednio art. 7 ust. 3 i 4 (art. 8 ust. 2 ustawy).

Mniej w pierwszym roku

Ustawa dopuszcza ustalenie przez pracodawcę wynagrodzenia etatowca w wysokości niższej od ustalonego limitu minimalnego wynagrodzenia. Dotyczy to pracownika w jego pierwszym roku pracy. Kwota nie może być w tym czasie niższa niż 80 proc. poziomu minimalnej płacy (art. 6 ust. 2 ustawy).

Do pierwszego roku pracy wlicza się wszystkie okresy, za które była opłacana składka na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne, z wyłączeniem okresów zatrudnienia na umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego (art. 6 ust. 3 ustawy). Chodzi tu zatem zarówno o zatrudnienie na umowę o pracę, jak i o inne podstawy wykonywania pracy, jeżeli z tego tytułu opłacano składki społeczne.

Podwyżka co 12 miesięcy

Jeżeli z powodu terminu wypłaty niektórych składników wynagrodzenia lub rozkładu czasu pracy wynagrodzenie pracownika w miesiącu jest niższe od minimalnego, zgodnie z art. 7 ustawy uzupełnia się je do tej wysokości. Wyrównanie wypłaca się za każdy miesiąc łącznie z wynagrodzeniem (art. 7 ust. 2 ustawy).