Stawka za godzinę niewykorzystanego urlopu wyniesie:
4732,05 zł : 21 (współczynnik ekwiwalentowy) = 225,34 zł
225,34 zł : 8 godzin = 28,17 zł
Należny ekwiwalent:
28,17 zł x 32 godziny niewykorzystanego urlopu = 901,44 zł.
Modyfikacja zarobków
Niekiedy dochodzi do zmian składników pensji należnych za okresy nie dłuższe niż miesiąc, uwzględnianych w podstawie wymiaru świadczeń obliczanych tak jak ekwiwalent urlopowy. Chodzi np. o zastąpienie stałej stawki miesięcznej na stawkę za godzinę.
Gdy dojdzie do tego w okresie, z którego ustalamy podstawę obliczeń – czyli albo przed nabyciem prawa do świadczenia, albo w miesiącu uzyskania tego uprawnienia – to konieczne są przeliczenia elementów płacowych.
Przykład
W lutym 2012 r. pracownik pełnoetatowy korzystał z urlopu wypoczynkowego. Do końca 2011 r. otrzymywał stałą pensję w wysokości 4000 zł. Od stycznia 2012 r. wynagradzany jest stawką godzinową (24 zł za godz.).
Biorąc pod uwagę to, że od listopada 2011 r. do stycznia 2012 r. osoba ta:
• przepracowała wszystkie dni robocze (62 dni) oraz
• otrzymała prowizję w łącznej kwocie 1100 zł,
podstawę wynagrodzenia urlopowego trzeba ustalić następująco:
• przeliczyć płacę według stawki godzinowej:
24 zł x (62 dni x 8 godz.) = 11 904 zł
• ustalić przeciętne wynagrodzenie: (11 904 zł + 1100 zł prowizji) : 3 = 4334,67 zł.
Wyjątek przy chorobówce
Przy obliczaniu świadczeń z ubezpieczenia społecznego za czas choroby lub macierzyństwa wynagrodzenie godzinowe jest stałym składnikiem płacy. Wynika to z ust. 147 komentarza ZUS do ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tekst jedn. DzU z 2010 r. nr 77, poz. 512 ze zm.). Komentarz dostępny jest na stronie internetowej www.zus.pl.
Co z tego wynika? Chodzi o zasady uzupełniania wynagrodzenia godzinowego z niepełnych miesięcy wykonywania pracy. Gdy zatrudnionemu przysługuje wynagrodzenie w stałej miesięcznej wysokości, uzupełnienie go przed uwzględnieniem w podstawie wymiaru zasiłku jest proste – wystarczy sięgnąć do zapisu w angażu i wskazaną tam kwotę pomniejszyć o składki na ubezpieczenia społeczne w części pobieranej ze środków ubezpieczonego.
Natomiast w sytuacji, gdy musimy uzupełnić wynagrodzenie wynikające ze stawki godzinowej, konieczne jest pomnożenie określonej w umowie o pracę stawki należnej za godzinę pracy przez liczbę godzin, jaką pracownik zobowiązany był przepracować w danym miesiącu. Tak obliczone wynagrodzenie, po uprzednim odjęciu od niego składek społecznych finansowanych przez podwładnego, powinno wejść do podstawy wymiaru zasiłku lub wynagrodzenia chorobowego.
Jak wynika z przedstawionych wyjaśnień, nieznaczne wahanie płacy godzinowej spowodowane różnicą w liczbie wypracowanych godzin w poszczególnych miesiącach, nie upoważnia pracodawców do uzupełniania takiej płacy w sposób zarezerwowany dla wynagrodzenia zmiennego.
Dodajmy, że podstawą wymiaru świadczeń chorobowych i macierzyńskich jest średnia pensja (pomniejszona o składki na ubezpieczenia społeczne opłacane ze środków pracownika) wypłacona zatrudnionemu za 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym wystąpiła absencja w pracy. Jeśli zatrudnienie trwa krócej, średnią trzeba ustalić z okresu pełnych kalendarzowych miesięcy ubezpieczenia zusowskiego.
Przykład
Pan Marcin, zatrudniony od 1 października 2011 r., wynagradzany jest stawką godzinową w wysokości 30 zł za godz. Zgodnie z postanowieniami regulaminu pracy wykonuje swoje obowiązki w równoważnym systemie czasu pracy. W październiku ub.r. powinien on przepracować 16 dni (łącznie 172 godziny), ale wskutek choroby wypracował tylko 126 godzin (11 dni).
W sumie za październikową pracę otrzymał wynagrodzenie w wysokości 3780 zł (126 x 30 zł), co po pomniejszeniu o składki ZUS finansowane ze środków pracownika dało kwotę 3261,76 zł (3780 zł – 518,24 zł). Z uwagi na niewystarczający okres ubezpieczenia chorobowego październikowa niedyspozycja zdrowotna była niepłatna. W lutym 2012 r. pan Marcin ponownie zachorował. Jego pracodawca, kalkulując podstawę wymiaru świadczenia za lutową absencję, musi uzupełnić wynagrodzenie za październik.
Ponieważ w myśl wytycznych ZUS wynagrodzenie określone w stawce godzinowej uznaje się za składnik stały, uzupełnienia pensji dokonać należy przez pomnożenie stawki przysługującej za godzinę pracy przez liczbę godzin, jakie pracownik przepracowałby w ramach nominalnego czasu pracy, gdyby niedyspozycja zdrowotna nie wystąpiła:
30 zł (stawka godzinowa) x 172 godziny (czas pracy do przepracowania w październiku) = 5160 zł
5160 zł – 707,44 zł (składki ZUS finansowane przez pracownika) = 4452,56 zł (uzupełniona podstawa zasiłkowa z października).
W opisanych okolicznościach błędem byłoby uzupełnienie pensji za październik według zasad przewidzianych dla wynagrodzenia zmiennego. Niewłaściwe byłoby więc dokonanie poniższych działań:
3261,76 zł (wynagrodzenie za pracę w październiku pomniejszone o składki ZUS) : 11 (dni przepracowane) = 296,52 zł
296,52 x 16 (dni robocze wynikające z ustalonego grafiku) = 4744,32 zł.
