Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 marca 2026 r. (II FSK 757/23).
Spółka będąca polskim rezydentem podatkowym wskazała, że prowadzi działalność w zakresie tworzenia oprogramowania komputerowego. W tym celu nabywa od kontrahenta z Niemiec usługę wynajmu środowisk do przetwarzania danych, na którą składa się w szczególności wynajem przestrzeni w chmurze internetowej – tzw. hosting rozumiany jako oddanie do dyspozycji spółki określonej objętości dysku serwera komputerowego w celu przechowywania na nim danych. Spółka twierdziła, że wynajmowane przez nią serwery komputerowe nie spełniają definicji urządzenia przemysłowego, z którego użytkowaniem związany jest obowiązek podatkowy w Polsce. Przeciwnego zdania był dyrektor KIS, stwierdzając, że należności za usługi hostingu podlegają opodatkowaniu u źródła, a na spółce ciążą obowiązki płatnika w stosunku do wynagrodzenia wypłacanego kontrahentowi z Niemiec.