Spór dotyczył wykładni przepisów o VAT. Wystąpiła o nią do fiskusa w 2018 r. spółka z branży medycznej. We wniosku wskazała, że specjalizuje się m.in. w leczeniu inwazyjnym chorób układu sercowo-naczyniowego, czyli jej główna działalność mieści się w zakresie usług dotyczących opieki medycznej, które są objęte zwolnieniem w art. 43 ust. 1 pkt 18–19a ustawy o VAT.
W związku ze swoją aktywnością miała umowę dzierżawy pomieszczeń na terenie szpitala i ponosiła wydatki na wyposażenie, prace adaptacyjne i projektowe w zajmowanych pomieszczeniach. Miały one przystosować pomieszczenia do działalności medycznej zgodniej ze standardami spółki. Z wniosku wynikało, że wydatki zostały ujęte w ewidencji środków trwałych jako „inwestycja w obcym środku trwałym” i podlegały amortyzacji w CIT.
Zyskaj dostęp do rzetelnych analiz, opinii ekspertów i kluczowych prognoz gospodarczych. Poznaj fakty, które kształtują biznes, prawo oraz społeczeństwo.
Buduj swoją przewagę. Subskrybuj profesjonalne treści publikowane wyłącznie w pro.rp.pl.
