Na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej przedsiębiorca importuje towary handlowe z Chin. Zakup towarów jest udokumentowany fakturami wystawionymi przez chińskich dostawców. Płatność następuje w dolarach amerykańskich (USD). Przedsiębiorca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów metodą kasową. Według jakiego kursu powinien przeliczyć wartość towarów handlowych wskazaną w dokumentach celnych na potrzeby rozliczenia PIT i zaewidencjonowania kosztu w podatkowej księdze? – pyta czytelnik.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że przedsiębiorca poniósł wydatek w walucie obcej (USD) na zakup towarów handlowych w Chinach.
Stosownie do § 12 ust. 1 rozporządzenia ministra finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (dalej: rozporządzenie) zapisy w księdze powinny być ujmowane w języku polskim i w walucie polskiej w sposób staranny, czytelny i trwały, na podstawie prawidłowych i rzetelnych dowodów. Żeby zatem dany wydatek poniesiony w walucie obcej można było ująć jako koszt w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, należy go najpierw przeliczyć na złote.
Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu (art. 11a ust. 2 ustawy o PIT). Aby więc prawidłowo wykazać w ewidencji koszty uzyskania przychodów, trzeba w pierwszej kolejności określić dzień poniesienia kosztu, a następnie zastosować właściwy kurs średni ogłoszony przez NBP.
W przypadku podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów metodą kasową do ustalenia dnia poniesienia kosztu i potrącenia go w czasie należy kierować się zasadami wyrażonymi w art. 22 ust. 4 i 6b ustawy o PIT.
