Ile kosztów podatkowych przy udostępnieniu wizerunku sportowca

Klub nie zgadzał się z tym rozstrzygnięciem. W skargach do sądu administracyjnego przekonywał, że wynagrodzenie za korzystanie z wizerunku powinno być na gruncie ustawy podatkowej traktowane jako szczególny przypadek przychodu z praw majątkowych, do których mają zastosowanie 50-proc. koszty. Skarżący zgodził się co prawda, że wizerunek nie jest utworem w rozumieniu prawa autorskiego, jednak w jego ocenie charakter praw przysługujących osobie fizycznej do jej wizerunku jest zbliżony do praw autorskich przysługujących twórcy utworu. Są to prawa podmiotowe, które przysługują określonej osobie, a mogą być przeniesione na inny podmiot tylko w drodze umowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uwzględnił skargi płatnika. Jego zdaniem organy podatkowe nie dokonały pełnej oceny umów, zwłaszcza nie odniosły się do charakteru wypłacanego na ich podstawie wynagrodzenia. Jedne z nich stanowią bowiem wyłącznie o zrzeczeniu się prawa do dochodzenia roszczeń odszkodowawczych za naruszenie dobra osobistego, jakim jest wizerunek, w zamian za wynagrodzenie nazywane tu honorarium. Drugie zaś poza tym stwierdzeniem mówią również o wykorzystaniu i rozpowszechnianiu wizerunku.

NSA (sygnatura akt: II FSK 3051-3060/12) uchylił te rozstrzygnięcia. Jego zdaniem w sprawie nie ma potrzeby ponownego badania umów. Jak zauważył sędzia NSA Jan Rudowski, jednoznaczne ustalenie źródła przychodu z tego tytułu jest możliwe. W ocenie sądu kasacyjnego WSA uchylił się od tej oceny i będzie musiał naprawić ten błąd przy ponownym rozpoznaniu spraw.

Sąd kasacyjny podkreślił, że przychód z umów medialnych musi być zakwalifikowany do jednego źródła.

Wyroki są prawomocne.