Wśród tanich przewoźników działających na polskim rynku istnieją tacy, którzy nie posiadają w Polsce siedziby ani zakładu w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. W takim przypadku podmiot krajowy (osoba prawna, jednostka nieposiadająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą), który płaci zagranicznemu przewoźnikowi, jest obowiązany jako płatnik pobierać w dniu wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki wynoszącej ?10 proc.
Kłopotliwy certyfikat rezydencji
Jest to konsekwencją zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 4 oraz art. 26 ust. 1 ustawy ?o CIT, które nakazują pobrać i odprowadzić do urzędu skarbowego 10 proc. od przychodów uzyskanych na terytorium RP przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej. Naturalnie artykuł 21 ustawy o CIT zawiera ustęp 2, który nakazuje odpowiednie stosowanie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Teoretycznie w przypadku takich krajów, jak Węgry czy Irlandia, z którymi Polska zawarła umowy, powinno to rozwiązać problem. Zgodnie bowiem ze standardem przyjętym w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania w ślad za konwencją modelową OECD, tego typu dochody mogą być opodatkowane tylko w kraju rezydencji podatkowej zagranicznego kontrahenta. Jednak art. 26 ustawy o CIT odwołujący się do poboru podatku, nakazuje – w celu zastosowania przepisów umów o unikaniu podwójnego opodatkowania – posiadać certyfikat rezydencji podatkowej kontrahenta. Ponieważ linie lotnicze nie są w stanie obsługiwać milionów zapytań ?o certyfikat rezydencji, nie pozostaje nic innego, jak ponieść koszt 10-proc. obciążenia podatkiem, przez co dochodzi do klasycznego podwójnego opodatkowania.
Dodatkowe skutki
Należy także stwierdzić, że wpłacona do urzędu skarbowego kwota nie będzie, niestety, kosztem uzyskania przychodów. Przedsiębiorca występuje tu w roli płatnika, więc podatek wpłacony do urzędu skarbowego powinien pomniejszać zapłatę dla kontrahenta. To, że wypłaty tej nie pomniejszono, nie zmienia statusu tej kwoty.
Podatek odprowadza się do urzędu skarbowego do siódmego dnia następnego miesiąca. Natomiast w terminie trzech miesięcy należy przesłać podatnikowi zagranicznemu oraz urzędowi skarbowemu informację IFT-2R ?o zrealizowanych w roku podatkowym wypłatach i o pobranym podatku. Z kolei ?w terminie jednego miesiąca po zakończeniu roku należy złożyć deklarację CIT-10R, ?w której kwoty wypłacone oraz kwoty podatku wykazuje się zbiorczo dla wszystkich zagranicznych przewoźników lotniczych.
Niewypełnienie tych obowiązków będzie skutkować konsekwencjami wynikającymi z kodeksu karnego skarbowego.