Zgodnie z ustawą o CIT ?i ustawą o PIT, polscy rezydenci podatkowi płacący zagranicznym przedsiębiorcom za pewne kategorie usług (tzw. usługi niematerialne) powinni rozważyć konieczność potrącenia podatku u źródła.
20-proc. stawka
Zasadą jest, że przedsiębiorcy z zagranicy podlegają opodatkowaniu w Polsce ?z tytułu dochodu osiągniętego na terytorium RP. Usługodawcy spoza Polski podlegają m.in. 20-proc. podatkowi dochodowemu z tytułu świadczonych przez nich usług doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników ?i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze (tzw. usług niematerialnych).
Brak jasnych reguł pozwalających oznaczyć miejsce osiągania przychodów przez usługodawców powoduje jednak liczne spory o zasady opodatkowania świadczeń ?o charakterze niematerialnych.
Stanowisko organów ?i sądów
Organy podatkowe stoją na stanowisku, że miejscem uzyskania przychodu jest siedziba usługobiorcy, tj. Polska. Zasada ta jest stosowana niezależnie od tego, gdzie usługa została faktycznie wyświadczona. Takie podejście oznacza, że wszystkie płatności polskich przedsiębiorców na rzecz kontrahentów z zagranicy ?z tytułu świadczenia usług niematerialnych powinny być dochodem osiąganym w Polsce. Dla przykładu polski przedsiębiorca korzystający z pomocy prawnej w Niemczech w sporze sądowym ?z niemieckim partnerem handlowym powinien w dalszym ciągu uznawać, że dochód kancelarii prawnej, ?z której pomocy korzysta, został osiągnięty w Polsce.
Organy podatkowe wydają się przy tym ignorować dominujące stanowisko sądów administracyjnych, które wiążą miejsce osiągania przychodu/dochodu z miejscem świadczenia usługi (np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ?z 8 maja 2014 r., III SA/Wa 3182/13).