Tak uznała Izba Skarbowa w Łodzi w interpretacji z 14 lutego 2014 r. (IPTPB3/423-440/13-5/MF).
Wnioskodawca będący spółką akcyjną oraz polskim rezydentem podatkowym wskazał, że w drodze wielu transakcji, takich jak m.in. wymiana udziałów czy wniesienie wkładów w postaci pieniężnej i niepieniężnej, nabywał lub obejmował kolejne udziały w posiadanej przez siebie w 100 proc. spółce kapitałowej (będącej polskim rezydentem podatkowym). Umowa tej spółki przewiduje specyficzne okoliczności, po których wystąpieniu następuje automatyczne umorzenie jej udziałów, za co wspólnikom przysługuje wynagrodzenie w formie pieniężnej. Uchwała zarządu spółki stwierdzająca fakt ziszczenia się okoliczności powodujących automatyczne umorzenie może nie wskazywać, które konkretnie udziały będą podlegały temu procesowi. Jak wynika ze stosowanych przez wnioskodawcę zasad rachunkowości, wnioskodawca założył, że w przypadku, gdy uchwała nie będzie wskazywała udziałów podlegających umorzeniu, unicestwieniu będą podlegały w pierwszej kolejności te udziały, które zostały objęte przez niego najwcześniej.
W związku z tym wnioskodawca zwrócił się do organu podatkowego o potwierdzenie m.in. dwóch kwestii dotyczących planowanych transakcji. Pierwszą było opodatkowanie otrzymanych wypłat z tytułu automatycznego umorzenia. W szczególności podatnik chciał potwierdzić, czy opodatkowana powinna być tylko nadwyżka dochodu ponad historycznymi kosztami nabycia umarzanych udziałów. Natomiast drugim zagadnieniem był sposób ustalenia kolejności rozpoznawania kosztów nabycia udziałów, które są unicestwiane, jeśli uchwała nie będzie wskazywała udziałów podlegających umorzeniu.
Wnioskodawca, odnosząc się do tego problemu, zaproponował rozwiązanie przyjęte na potrzeby księgowe, a mianowicie założenie, że unicestwieniu podlegają udziały począwszy od tych, które zostały objęte/nabyte najwcześniej. Zaproponował także rozliczanie historycznych kosztów nabycia właśnie w ten sposób.
Organ podatkowy uznał stanowisko podatnika za prawidłowe.