Uzasadnienie orzeczenia sądu jest wiążące dla organu podatkowego

Sprawa ponownie trafiła do kolegium. SKO znów odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji wymiarowej. Podatnik po raz kolejny złożył do SKO (jako do organu drugiej instancji) wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a po utrzymaniu rozstrzygnięcia skierował spór do WSA w Rzeszowie.

Znów nie doczekał się oceny nieuwzględnienia w decyzji podatkowej wszystkich nieruchomości i budowli. Sąd tym razem uchylił decyzje SKO wydane w obu instancjach oraz wcześniejszą pierwszoinstancyjną decyzję kolegium odmawiającą stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia dotyczącego wymiaru podatku. Sąd wyjaśnił, że SKO błędnie wydało kolejną decyzję pierwszoinstancyjną, podczas gdy sąd we wcześniejszym wyroku uchylił jedynie rozstrzygnięcie SKO z drugiej instancji. W uzasadnieniu poprzedniego wyroku WSA wprost uznał, że nie można akceptować sytuacji, w której osoba biorąca udział w wydaniu zaskarżonej decyzji uczestniczy w postępowaniu, którego celem jest ocena prawidłowości tej decyzji.

Zdaniem WSA kolegium w takiej sytuacji powinno było we własnym zakresie usunąć z obrotu decyzję pierwszoinstancyjną. Nie zrobił tego sąd w sentencji i nie nakazał wprost w uzasadnieniu wyroku, ale wyraźnie wskazał, że kontrolowanie decyzji administracyjnej przez organ, w którego składzie zasiada osoba biorąca udział w wydaniu wcześniejszego aktu, jest niedopuszczalne. Wydając nowe rozstrzygnięcie, SKO doprowadziło do funkcjonowania dwóch decyzji w tej samej sprawie. Sąd nakazał ponowne, trzecie już rozpatrzenie przez SKO wniosku sprzed dwóch lat o stwierdzenie nieważności decyzji.