Podatek od nieruchomości: liczy się czy droga wewnętrzna istniała faktycznie

Tak orzekł WSA w Krakowie 22 stycznia 2012 r. (I SA/Kr 1784/12).

Sprawa dotyczyła nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2005 rok. Spółka prowadzi działalność w obszarze stacji benzynowych. Istota problemu dotyczyła opodatkowania podatkiem od nieruchomości dróg wewnętrznych, a konkretniej wyłączenia od opodatkowania pasów drogowych wraz z drogami oraz obiektami budowlanymi związanymi z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu drogowego.

W ocenie spółki, budowle dróg wewnętrznych powinny być wyłączone od opodatkowania, pomimo tego, że grunty pod drogami nie są w ewidencji oznaczone symbolem DR. Na tej samej podstawie organ stanął na stanowisku, że grunty użytkowane przez spółkę nie zostały sklasyfikowane jako drogi, zatem przedmiotowe budowle dróg nie podlegały wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości w 2005 roku.

Organ, analizując stan sprawy, odwołał się do art. 2 ust. 3 pkt. 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz do art. 3 ust. 9 ustawy – Prawo budowlane, ustalając, jaki charakter mają drogi wewnętrzne. W okresie 2004–2006 budowle dróg wewnętrznych wraz z obiektami budowlanymi związanymi z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu drogowego były wyłączone od opodatkowania podatkiem od nieruchomości. W skardze spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania poprzez nieustalenie stanu faktycznego, a także przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w kontekście art. 217 konstytucji.

Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, zgadzając się, że skarga zasługiwała na uwzględnienie. Kwestia sporna dotyczyła ustalenia, czy istnienie bądź nieistnienie w ewidencji oznaczenia DR przesądza o wyłączeniu budowli dróg wewnętrznych z opodatkowania. Ugruntowane orzecznictwo NSA i praktyka wskazują, że powinno się to badać, mając na uwadze również inne kryteria.

Zapisy ewidencji gruntów i budynków nie są jednoznaczne w tym zakresie, a fakt, że regulują one również inne kwestie, sprawia, że umyka przy tym kwestia dróg jako budowli. W przedmiotowej sprawie organ naruszył zarówno przepisy postępowania, jak i prawa materialnego.

—Rafał Waśko współpracownik Zespołu Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte

Hanna Szwarc doradca podatkowy, starsza konsultantka w Deloitte Doradztwo Podatkowe sp. z o.o. (biuro w Warszawie)

Komentuje Hanna Szwarc, doradca podatkowy, starsza konsultantka w Deloitte Doradztwo Podatkowe sp. z o.o. (biuro w Warszawie)

Stanowisko zaprezentowane w wyroku WSA w Krakowie wpisuje się w nurt linii orzeczniczej, zgodnie z którą oznaczenie „DR" nie ma decydującego wpływu na zastosowanie wyłączenia budowli dróg wewnętrznych od opodatkowania podatkiem od nieruchomości w 2005 r., o którym mowa w art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu obowiązującym w latach 2004–2006.

Pogląd wyrażony przez WSA w Krakowie wydaje się jak najbardziej słuszny. Wprawdzie ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne w brzmieniu z 2005 r. stanowiła, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków są podstawą do wymiaru m.in. podatków, ale jednak trzeba mieć na względzie, że ustawa wprowadzająca art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu obowiązującym w latach 2004–2006 zdefiniowała również pojęcia „pas drogowy" oraz „droga". W konsekwencji te właśnie definicje zawarte w 2005 r. w ustawie o drogach publicznych należy stosować przy wykładni art. 2 ust. 3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.