Według ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) dochodem z pracy jest nie tylko zapłata w formie pieniężnej, lecz również wartość dóbr i usług przekazanych w naturze a także nieodpłatne świadczenia (art. 12 ust. 1).
Za takie może być uznana wartość połączeń telefonicznych wykraczających poza zakres obowiązków służbowych. Uregulowanie formy korzystania ze służbowego telefonu komórkowego pozwala uniknąć tego ryzyka.
Potwierdza to interpretacja Izby Skarbowej w Warszawie z 20 lipca 2011 (IPPB2/415-448/11-2/MK).
Spółka wnioskująca o jej wydanie stworzyła wewnętrzny regulamin, w którym uzależniła przyznanie pracownikowi telefonu komórkowego i kart modemowych od złożenia wcześniejszego wniosku wraz z uzasadnieniem i wykazania związku z wykonywanymi obowiązkami służbowymi.
Zatrudnionym przyznawano kwartalne limity kwotowe na rozmowy telefoniczne i transfer danych, przy uwzględnieniu potrzeb wynikających z zajmowanego stanowiska. Warunki używania telefonów komórkowych i modemów określała osobna umowa między firmą i pracownikiem, a limity wynikały z regulaminu.