Potwierdził to [b]WSA w Szczecinie w wyroku z 17 września 2008 r. (I SA/Sz 132-133/08)[/b].
Małżonkowie wystąpili do urzędu skarbowego z wnioskami o zwolnienie płatnika z obowiązku pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Wprawdzie sytuację bytową podatników określono jako trudną i naruszającą egzystencję, to jednak w ocenie urzędu zaliczka nie stanowiła nadmiernego obciążenia i brak było podstaw do zastosowania zwolnienia wyrażonego w art. 22 § 2 ordynacji podatkowej. Małżonkowie wnieśli odwołanie od decyzji. Izba skarbowa umorzyła postępowanie, ponieważ wobec zakończenia roku podatkowego stało się ono bezprzedmiotowe.
Organ podatkowy zauważył, że ta forma zwolnienia ma charakter okresowy i po zakończeniu roku podatkowego małżonkowie i tak musieliby zadeklarować i zapłacić podatek w całości. Podatnicy nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, wnieśli skargi do WSA. Sąd oddalił skargi. Potwierdził, że izba skarbowa zasadnie umorzyła postępowanie, gdyż po upływie roku podatkowego stało się ono bezprzedmiotowe. Instytucja zwolnienia płatnika z obowiązku pobrania podatku ma charakter czasowy, gdyż po ustalonym w decyzji okresie podatnik i tak jest zobowiązany do jego zapłaty.
[i]Agata Podsiadła, Zespół Zarządzania Wiedzą Podatkową firmy Deloitte[/i]
[ramka][b]Komentuje Joanna Zawiejska-Rataj, starsza konsultantka w Dziale Doradztwa Podatkowego firmy Deloitte (biuro w Poznaniu)[/b]
