Zagraniczny wyjazd kontrahentów poza kosztami firmy

Zdaniem przedsiębiorcy wydatek na wycieczkę będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Twierdził, że „wydatek stanowić będzie koszt zwykłego funkcjonowania firmy i należy go zaliczyć do kosztów podatkowych, ponieważ zostanie poniesiony w celu zabezpieczenia i zachowania źródła przychodów". Tłumaczył, że „koszt kilkudniowego wyjazdu zagranicznego jest zwykłym podziękowaniem pracownikom firmy partnerskiej za dotychczasową dobrą współpracę w ciągu kilkunastu lat. Dobra współpraca stron wpływa na obniżenie kosztów, skrócenie cyklu inwestycyjnego, ale też jakość świadczonych usług. Wpływa to również na kształtowanie wizerunku firmy wnioskodawcy i ma ścisły związek z przychodami".

Izby skarbowej nie przekonały te argumenty. Nie zakwestionowała związku wydatku z przychodem. W rozstrzygnięciu powołała się na art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o PIT, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Dbałość o wizerunek

Organ stwierdził, że „skoro wyjazd zagraniczny dla niektórych pracowników firmy partnerskiej zakupiony zostanie przez wnioskodawcę z myślą o budowaniu pozytywnych relacji z tym kontrahentem, a także w celu kształtowania pozytywnego wizerunku firmy wnioskodawcy, to wydatki, które poniesione zostaną w związku z organizacją wyjazdu dla ww. pracowników, mają charakter reprezentacyjny i nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej".

Właśnie powołanie się na potrzebę budowania pozytywnego wizerunku prawdopodobnie pogrzebało szanse na uzyskanie pozytywnego rozstrzygnięcia izby skarbowej.

Wykładnia przepisów wyłączających z kosztów wydatki na reprezentację, zarówno w ustawie o PIT, jak i CIT, przez wiele lat była powodem sporów podatników z organami podatkowymi. Obok utożsamiania reprezentacji z okazałością i wystawnością funkcjonowała też wykładnia, zgodnie z która reprezentacja to nic innego jak prawo do działania w czyimś, np. spółki, imieniu. W efekcie tych sporów problem częściowo rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku poszerzonego składu z 17 czerwca 2013 r., dotyczącym kosztów usług gastronomicznych, wyjaśnił, że celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy, działalności etc., wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami. NSA uznał wtedy: „Oceniając, czy dane koszty mają charakter reprezentacyjny, należy patrzeć właśnie przez pryzmat ich celu. Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych kosztów jest właśnie wykreowanie takiego obrazu podatnika, to koszty te mają charakter reprezentacyjny" (II FSK 702/11).

—Mateusz Maj