W połowie lipca mija dziesięć lat obowiązywania tzw. klauzuli
przeciwko unikaniu opodatkowania. To przepisy art. 119a i następne ordynacji podatkowej, które pozwalają fiskusowi na zakwestionowanie
różnych biznesowych struktur i transakcji, które są sztuczne i
skutkują korzyściami podatkowymi. Przepisy te wprowadzono po to, by
powstrzymać agresywne optymalizacje podatkowe. Przepisy te czasem
bywają określane angielskim skrótem GAAR (General Anti-Abuse Rule, czyli ogólna klauzula przeciw nadużyciom).
Uprawnienia do
prowadzenia postępowań w tych sprawach ma szef Krajowej
Administracji Skarbowej, a nie urzędy skarbowe. Te ostatnie, gdy
podczas kontroli stwierdzą podejrzenie obejścia prawa podatkowego,
zwykle sygnalizują to szefowi KAS, a ten wszczyna osobne
postępowanie.