Na podstawie art. 14a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 30 dni do 24 miesięcy.
Ponadto przedsiębiorca niezatrudniający pracowników prowadzący działalność gospodarczą przez co najmniej sześć miesięcy może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres do trzech lub do pięciu lat w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem (w zależności od wieku i zdrowia dziecka).
W okresie zawieszenia przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Jest to zasada, ale ustawodawca rozsądnie przewidział, że pomimo zawieszenia firmy na wielu obszarach przedsiębiorca ma prawa albo obowiązek podejmowania działań wymienionych w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej. Ma więc m.in. prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.
Związek ze starymi sprawami
Dopuszczalna aktywność przedsiębiorcy w okresie zawieszenia dotyczy zatem załatwiania spraw sprzed okresu zawieszenia. Ma on prawo przyjmować należności i obowiązek regulować zobowiązania powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Dotyczy to także obowiązku uczestniczenia w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed zawieszeniem.
Tylko niezbędne działania
Przepisy o zawieszaniu działalności gospodarczej zawarte w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej można interpretować w ten sposób, że ich celem jest umożliwienie podejmowania przez przedsiębiorcę tylko działań niezbędnych do podtrzymania działalności gospodarczej. Stąd wątpliwości, czy dozwolone jest podjęcie działań mających charakter inwestycji, aktywności pozwalającej na generowanie przychodów już po zakończeniu okresu zawieszenia.