Podatnik może samodzielnie dokonać wyceny środka trwałego wyjątkowo

Fiskus upierał się jednak, że w sprawie nie można określić wartości początkowej samochodu według metody wskazanej w art. 22g ust. 8 ustawy o PIT. Zgodnie z jego treścią, co do zasady, jeżeli nie można ustalić ceny nabycia środków trwałych lub ich części nabytych przez podatników m.in. przed dniem założenia ewidencji, ich wartość początkową przyjmuje się w wysokości wynikającej z wyceny dokonanej przez podatnika (z uwzględnieniem cen rynkowych oraz stanu i stopnia ich zużycia). Fiskus podkreślił, że stosowanie tego przepisu jest ograniczone do sytuacji, gdy nie jest możliwe ustalenie wartości początkowej środka trwałego. A w przypadku podatnika nie miało to miejsca.

Przedsiębiorca wraz z małżonką zaskarżył rozstrzygnięcia urzędników kwestionujące ich rozliczenia roczne za 2009 i 2010 r. Podatnicy tłumaczyli, że na wartość początkową składa się nie tylko cena, ale też wszelkie nakłady. Gdyby posiadali dowody poniesienia wydatków związanych z remontem i modernizacją, to fiskus zaliczyłby je do wartości początkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził, że organy podatkowe prawidłowo przyjęły wartość początkową środka trwałego.

Tak samo uznał Naczelny Sąd Administracyjny (sygnatura akt: II FSK 1855- 1856/12). Zgodził się, że art. 22g ust. 8 ustawy o PIT ma zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy nie można ustalić ceny nabycia. Jak tłumaczył sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, skarżący miał taką możliwość. I nie chodzi tylko o ustalenie wydatków związanych z zakupem auta, ale także związanych z remontem i innymi nakładami.

W ocenie NSA wartość środka trwałego nie musiała być potwierdzana wyłącznie rachunkami czy fakturami. Podatnik mógł to wykazać wszelkimi dostępnymi dowodami. Nie wystarczy powołać się na brak dokumentów, żeby dokonać samodzielnej wyceny.

Wyroki są prawomocne.