Reklama

Okres amortyzacji filmu reklamowego nie może trwać poniżej 24 miesięcy

Okres amortyzacji materiału promującego towar lub firmę nie może trwać poniżej 24 miesięcy. Gdy jednak licencji udzielono na czas krótszy, podatnik może ustalić, że będzie umarzał ją przez okres podstawowy albo wynikający z umowy.
Okres amortyzacji filmu reklamowego nie może trwać poniżej 24 miesięcy

Foto: www.sxc.hu

Wartością niematerialną i prawną mogą być prawa autorskie lub licencje do filmu reklamowego (interpretacja Izby Skarbowej w Poznaniu z 4 lutego 2010 r., ILPB3/423-1040/09-3/MM; interpretacja Izby Skarbowej w Poznaniu z 31 grudnia 2009 r., ILPB3/423-897/09-2/ŁM; interpretacja Izby Skarbowej w Poznaniu z 4 lutego 2010 r., ILPB3/423-1040/09-3/MM).

Definicja z ustaw podatkowych

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c ustawy o CIT i art. 22c ustawy o PIT, nabyte nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania m.in:

– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi (art. 16b ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy o CIT i art. 22b ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy o PIT).

W praktyce wartość licencji lub praw autorskich do filmów reklamowych przekracza 3 500 zł, więc szczególne regulacje dotyczące tzw. niskocennych składników majątku trwałego zostały w niniejszym artykule pominięte.

Cena nabycia

Wartość początkową wartości niematerialnej lub prawnej w postaci nabytych autorskich praw lub licencji do filmu należy ustalić, co do zasady, według zasad ogólnych.

Reklama
Reklama

W razie odpłatnego nabycia za wartość początkową środka trwałego lub wartości niematerialnych i prawnych uważa się, cenę ich nabycia (zob. art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT).

Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku (art. 16g ust. 3 ustawy o CIT i art. 22g ust. 3 ustawy o PIT). Cenę nabycia koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej (zob. art. 16g ust. 3 ustawy o CIT i art. 22g ust. 3 ustawy o PIT).

Przykład

Firma A nabyła prawa autorskie do filmu reklamowego. Prawa te zostaną zaliczone do wartości niematerialnych i prawnych firmy A. Ustalone wynagrodzenie za prawa autorskie do filmu reklamowego wyniosło 200 000 zł plus VAT (firma A odliczy VAT zgodnie z przepisami o tym podatku). Wartością początkową praw autorskich to tego filmu będzie kwota 200 000 zł, tj. kwota należna zbywcy pomniejszona o VAT (cena nabycia).

Uzależnione od przychodów

Wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw. Jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę – przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia (art. 16g ust. 14 ustawy o CIT i art. 22g ust. 18 ustawy o PIT).

Od kiedy do kiedy

Od wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 16e ustawy o CIT i art. 22e ustawy o PIT, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór. Suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT i art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Reklama
Reklama

Z zastrzeżeniem art. 16m ust. 2 i 3 oraz art. 16ł ust. 1–3 ustawy o CIT, a także art. 22m ust. 2 i 3 oraz art. 22ł ust. 1–3 ustawy o PIT, okres dokonywania odpisów amortyzacyjnych od wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótszy niż od licencji na wyświetlanie filmów oraz na emisję programów radiowych i telewizyjnych. Nie może być zatem krótszy niż 24 miesiące (art. 16m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT i art. 22m ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT).

Przykład

Firma B nabyła licencję na okres 36 miesięcy na wyświetlanie filmu reklamowego. Okres amortyzacji nie może być krótszy niż 24 miesiące, nie ma jednak przeszkód aby był dłuższy i wynosił np. 30 miesięcy. Okres amortyzacji nie powinien jednak przekroczyć 36 miesięcy, tj. okresu trwania licencji.

Jeżeli wynikający z umowy okres używania praw majątkowych, o których mowa w art. 16m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT i art. 22m ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT, jest krótszy od okresu ustalonego w tym przepisie, to podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w okresie wynikającym z umowy (art. 16m ust. 2 ustawy o CIT i art. 22m ust. 2 ustawy o PIT).

Przykład

Złóżmy, że okres licencji udzielonej na film reklamowy znanej nam z poprzedniego przykładu firmie B wyniósł jedynie 18 miesięcy. Firma B może zatem ustalić okres amortyzacji równy okresowi wynikającemu z umowy, tj. 18 miesięcy. Może jednak pozostać przy okresie podstawowym, tj. 24-miesięcznym. W tym jednak przypadku musi się liczyć z tym, że po wygaśnięciu licencji będzie musiała zaprzestać dokonywania odpisów amortyzacyjnych, a tym samym licencja do filmu reklamowego nie zostanie całkowicie zamortyzowana.

Stawki nie można potem zmienić

Podatnicy ustalają stawki amortyzacyjne dla poszczególnych wartości niematerialnych i prawnych na cały okres amortyzacji przed rozpoczęciem dokonywania odpisów amortyzacyjnych (art. 16m ust. 2 ustawy o CIT i art. 22m ust. 2 ustawy o PIT). Oznacza to, że wybranej przez rozpoczęciem amortyzacji stawki amortyzacyjnej na przeniesienie praw autorskich lub udzielenie licencji do filmu reklamowego podatnik nie będzie mógł zmienić: ani obniżyć, ani podwyższyć.

Podatki
APA: uprzednie porozumienia cenowe narzędziem odliczania kosztów
Materiał Promocyjny
Rekordy sprzedaży i większy magazyn w Duchnicach
Podatki
Podatek u źródła trochę łagodniejszy
Podatki
NSA: ulga na złe długi nie narusza prawa unijnego
Podatki
Ulga na złe długi: kończą się terminy na odzyskanie VAT
Materiał Promocyjny
Dove Self-Esteem: Wsparcie dla nastolatków
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama