Ustalenie kosztu towarów lub wyrobów sprzedanych sprawia nierzadko problemy podmiotom działającym na terenie Polski. Sprawa komplikuje się dodatkowo, gdy podmiotem takim jest polski oddział zagranicznego przedsiębiorcy.
Dla większości oddziałów funkcjonujących na terytorium Polski kluczowym zagadnieniem jest odpowiedź na pytanie, w jaki sposób powinien zostać ustalony koszt pozyskania towarów, względnie wyrobów sprzedanych, w przypadku gdy są one przemieszczane ze spółki macierzystej do oddziału i oddział dokonuje ich dalszej sprzedaży na rzecz osób trzecich.
Pojęcie oddziału zostało zdefiniowane w ustawie z 2 lip-ca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej >patrz ramka. Spółka oraz jej oddział są tym samym podmiotem gospodarczym. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ustawę o CIT, która najczęściej ma zastosowanie w takich przypadkach, można stwierdzić, że dla celów podatkowych, w przypadku większości transakcji, oddział powinien być traktowany jak odrębny podmiot.
Wiąże się to z koniecznością odprowadzania podatków dochodowych w odpowiednim kraju. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które tutaj osiągają.
Nie zawsze powstanie zakład
Zanim oddział zagranicznej spółki odprowadzi pierwsze zaliczki na podatek dochodowy do polskiego urzędu skarbowego, konieczne jest stwierdzenie, czy w ogóle taki obowiązek wynika dla niego z ustawy o CIT oraz z konkretnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.