Tę zmianę trudno jednak uznać za merytoryczną.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 66 [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr;jsessionid=3EC0892953EAF58605FEE453B6E7CBF6?id=115893]ustawy o CIT[/link] nie zalicza się do kosztów podatkowych poniesionych wydatków oraz wartości przekazanych rzeczy, praw lub wykonanych usług, wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.
Przepis ten obowiązuje od 1 stycznia 2009 r. i został wprowadzony w celu wykonania zalecenia Grupy Roboczej OECD do spraw zwalczania przekupstwa zagranicznego funkcjonariuszy publicznych w międzynarodowych transakcjach handlowych. Zalecenie to miało na celu wyraźne wskazanie, że łapówki nie mogą być odliczane od podatku. Przepis w brzmieniu obowiązującym od 2009 r. nie odwoływał się do łapówek, natomiast był często rozszerzająco interpretowany przez organy podatkowe.
Od 1 stycznia 2011 r. kosztem nie będą poniesione wydatki oraz wartości przekazanych rzeczy, praw lub wykonanych usług, wynikające z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy, w szczególności w związku z popełnieniem przestępstwa określonego w art. 229 kodeksu karnego.
Przepis ten wskazuje, że ten, kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści osobistej lub majątkowej osobie pełniącej funkcję publiczną w związku z pełnieniem tej funkcji, podlega karze pozbawienia wolności od sześciu miesięcy do lat ośmiu. Oznacza to, że znowelizowany przepis powinien dotyczyć – co do zasady – łapówek wręczanych osobom pełniącym funkcje publiczne.
