Zaliczy je, ale tylko do wysokości nieprzekraczającej wartości diet przysługujących pracownikom, którą określają rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej (DzU z 2002 r. nr 236, poz. 1990 i 1991).
Tak uznał dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (nr IBPB1/415-354/07/WRz/ KAN-3184/12/07).
Podatnik, który wystąpił z wnioskiem o interpretację przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Polega ona na świadczeniu usług prowadzenia pojazdów w międzynarodowym transporcie drogowym oraz usług towarzyszących na rzecz podmiotu, który jest właścicielem pojazdu i ma licencję na wykonywanie tego rodzaju transportu.
Prowadząc pojazd, odbywa on kilkudniowe podróże po kraju i do państw UE. Za wykonanie usługi z góry ustalane jest wynagrodzenie, które nie uwzględnia jednak diet. Strony nie umówiły się bowiem na zwrot przez zleceniodawcę zwiększonych kosztów wyżywienia w czasie podróży.
Do tej pory wnioskodawca nie uwzględniał tych diet w kosztach uzyskania przychodów, ale chce to zmienić po zapoznaniu się z orzecznictwem sądów administracyjnych i wyjaśnieniami niektórych organów podatkowych. Dlatego zapytał, czy w kosztach prowadzonej działalności może uwzględnić wyższe koszty wyżywienia przez odliczenie wartości diet w wysokości, jaka przysługiwałaby pracownikowi. Powołał się przy tym na art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT. Zgodnie z nim do kosztów podatkowych nie można zaliczyć diet z tytułu podróży służbowej osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących w części przekraczającej wysokość diet przysługujących podatnikom.
