Koncerty i występy artystów z okazji firmowych uroczystości stają się już powszechną praktyką, podobnie jak zatrudnianie celebrytów w roli konferansjerów. Wielu przedsiębiorców uważa je za najskuteczniejszą formę reklamy. Okazuje się, że skarbówka ma inne zdanie na ten temat.
Przekonała się o tym spółka z branży wydawniczej, która często bierze udział w różnego rodzaju targach branżowych, na których promuje swoje produkty, np. czasopisma. Chce zdobyć w ten sposób nowych czytelników oraz ogłoszeniodawców i reklamodawców. Na dużych imprezach spółka ponosi dodatkowo koszty organizacji pokazów artystycznych, występów muzycznych oraz profesjonalnej obsługi konferansjerskiej prowadzonej przez znanych artystów kabaretowych.
Spółka wystąpiła o interpretację, by potwierdzić, czy tego rodzaju wydatki można uznać za koszt uzyskania przychodu. Uzasadniała, że osoby zwiedzające targi szukają tam zabawy i rozrywki, często dla całych rodzin, jak np. gry i konkursy. Dodatkowe atrakcje mają nakłonić do wizyty przy stoisku spółki jak najwięcej osób, które bez tego ominęłyby prezentację. Dlatego występy znanych osób przekładają się na zwiększone zainteresowanie spółką i jej wyniki finansowe.
Czytaj także:
Koszty podatkowe: występ artystyczny to reprezentacja, a nie promocja
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał jednak takie stanowisko za nieprawidłowe. Przypomniał, że warunkiem odliczenia kosztu jest związek przyczynowo-skutkowy wydatku z powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu. To na podatniku spoczywa ciężar udowodnienia takiego związku. Ustawa zakazuje jednak odliczenia wydatków wymienionych w tzw. katalogu negatywnym, w art. 16 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT kosztem podatkowym nie mogą być wydatki na reprezentację. Ustawa nie zawiera definicji reprezentacji, a zgodnie z wykładnią językową jest to „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną". Próbę zdefiniowania tego pojęcia podejmowały też sądy. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 czerwca 2013 r. (sygn. II FSK 702/11) orzekł, że celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, dobrego obrazu jego firmy oraz wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami.
Dyrektor KIS zaznaczył, że spółka mogłaby odliczyć wydatki, gdyby zasadniczym celem organizacji występów artystycznych była reklama produktów lub firmy podatnika. Reklama miałaby wówczas formę programu artystycznego. Z przedstawionego przez spółkę opisu nie wynika jednak, aby występy artystów były połączone z promocją czy prezentacją produktów wnioskodawcy. Mają one zapewnić rozrywkę zwiedzającym. Stwierdził na tej podstawie, że wydatki na organizację pokazów artystycznych, gier i zabaw dla zwiedzających targi, występy muzyczne oraz obecność profesjonalnej obsługi konferansjerskiej noszą znamiona reprezentacji. To oznacza, że spółka nie może ich uznać za koszty podatkowe.
Nr interpretacji: 0111-KDIB2-1.4010.434.2019.1.AP