Zagadnienie dostaw ciągłych towarów oraz związanych z nimi obowiązków wynikających z przepisów ustawy o VAT zostało poruszone w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 lutego 2018 r. (0112-KDIL1-3.4012.609.2017.3.PR).
We wniosku o wydanie interpretacji podatnik, będący spółką dostarczającą określone prefabrykaty dla branży motoryzacyjnej wskazał, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dostarcza towary stałym kontrahentom, dokonującym zamówień kilka razy w miesiącu. Dotąd spółka rozliczała każdą z dostaw indywidualnie, co wiązało się z wystawianiem odrębnej faktury dla każdej dostawy oraz – w przypadkach rozliczeń z w walucie obcej – każdorazowym przeliczeniu podstawy opodatkowania na złote zgodnie z obowiązującymi zasadami, a więc z zastosowaniem średniego kursu waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień dostawy towarów. Dla uproszczenia systemu rozliczeń jeden z kontrahentów spółki zwrócił się z prośbą o zmianę dotychczasowej umowy i ustalenie okresów rozliczeniowych, po upływie których byłaby wystawiana tylko jedna faktura za wszystkie dostawy zrealizowane w danym okresie. Spółka zwróciła się z pytaniem, czy zaproponowane rozwiązanie byłoby prawidłowe.
Nie ma definicji, pozostaje interpretacja
Zdaniem organu, takie uproszczenie rozliczeń między kontrahentami jest sprzeczne z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie bowiem z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. Niemniej w ust. 3 tego przepisu przewidziano odstępstwo od powyższej reguły, zgodnie z którym w przypadku świadczenia tzw. usług ciągłych uznaje się je za wykonane z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się ustalone między stronami płatności lub rozliczenia. Według art. 19a ust. 4 ustawy o VAT, wyjątek ten ma zastosowanie również dla dostaw towarów. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ interpretacyjny zaznaczył jednak, że przepisy ustawy o VAT nie zawierają definicji legalnej pojęcia „sprzedaż o charakterze ciągłym" oraz odwołał się do znaczenia przymiotnika „ciągły" jako „stały, stale powtarzający się, ciągnący się nieprzerwanie w przestrzeni, niemający luk, odstępów". Powołał się przy tym m.in. na wyrok NSA z 17 kwietnia 2012 r. (I FSK 935/11), w którym sąd odniósł się do sprzedaży ciągłej jako świadczeń obejmujących pewne stałe zachowania w czasie trwania stosunku obligacyjnego, zaspokajających interes odbiorcy poprzez ich trwały charakter oraz cechujących się niemożliwością wyodrębnienia powtarzających się czynności podatnika.
Wyodrębnienie dostaw nie jest problemem
Organ uznał tym samym, że zasada szczególna opisana w art. 19a ust. 4 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania, ponieważ dokonywane przez spółkę dostawy mogą być wyodrębnione zarówno co do daty, jak i ilości dostarczonego towaru. Tym samym spółka powinna wystawić fakturę do każdej odrębnej dostawy towaru, zgodnie z zasadami ogólnymi. ?
Komentarz autora
Dominik Szymański, konsultant w dziale Doradztwa Podatkowego Deloitte
