Globalne wyzwania XXI wieku, takie jak kryzys klimatyczny, szybki postęp technologiczny oraz niepokoje społeczne, wprowadzają niepewność i zmienność, które wpływają na wszystkie aspekty naszego życia. W tym kontekście współczesny biznes musi wykazać się zdolnością do adaptacji – ignorowanie zmian prowadzi bowiem tylko do iluzji stabilności. Przekładem są dramatyczne skutki pandemii Covid-19 z 2020 roku, której konsekwencje mają długotrwały wpływ na zarządzanie organizacjami.
Stabilne czasy, o ile w ogóle kiedyś istniały, teraz na pewno się skończyły. Dlaczego liderzy muszą zmierzyć się z wyzwaniami Zrównoważonego Rozwoju CSRD?
Nazwijmy rzeczy po imieniu
Ochrona środowiska i zrównoważone zarządzanie zasobami naturalnymi są niezbędne dla zapewnienia przyszłości naszej planety. O tym mówią fakty. W 2009 roku Johan Rockström, profesor nauk o środowisku i dyrektor Sztokholmskiego Centrum Resiliencji (Stockholm Resilience Centre), wraz z grupą 28 międzynarodowo uznanych naukowców, opracował koncepcję dziewięciu granic planetarnych, opisujących stabilność i odporność systemu Ziemi. Badania Sztokholmskiego Centrum z września 2023 roku wskazują, że sześć z dziewięciu granic zostało już przekroczonych. Oznacza to, że działalność ludzka przekracza zdolności regeneracyjne Ziemi, zagrażając jej ekologicznej, a więc także i społecznej równowadze. Liczby są bezlitosne: w ciągu ostatnich trzech dekad globalnie jako ludzkość zniszczyliśmy 75 proc. biomasy owadów, zniszczyliśmy 80 proc. naszych naturalnych lasów, które są płucami naszej planety. Straciliśmy 75 proc. bioróżnorodności. Używamy tak dużej ilości nawozów w rolnictwie i w sposobie produkcji żywności, że gleba ulega erozji.
Nowa era w zarządzaniu organizacjami: Od wzrostu do odnowienia/regeneracji
W raporcie „Sustainable Development Report 2022” opublikowanym przez Uniwersytet Cambridge, eksperci zaproponowali rewizję tradycyjnego podejścia do gospodarki. Ich zdaniem powinna ona być traktowana jak system żywy, integralnie związany z ekosystemami Ziemi. Wnioski raportu wskazują konieczność zmiany sposobu myślenia o PKB i wzroście gospodarczym, aby uwzględniać wpływ działalności gospodarczej na środowisko naturalne i dobrobyt społeczny. W tym samym nurcie Kate Raworth, brytyjska ekonomistka, zaproponowała model „ekonomii obwarzanka”, który promuje zrównoważony rozwój, integrujący potrzeby społeczne z granicami środowiskowymi i zachęca do harmonii z naturą dla dobrobytu przyszłych pokoleń.
W tym kontekście ważną rolę zaczyna odgrywać przywództwo oparte o regeneracyjne działanie. To nowy punkt wyjścia dla motywacji liderów – do działania na rzecz etycznego i takiego rozwoju, który wspiera odnowę środowiska naturalnego. Dla liderów odnowy granice planetarne stają się współczesną mapą drogową przywództwa XXI wieku.