PPK dla osób 55+: jeśli chcesz oszczędzać, musisz złożyć wniosek

Tzw. ponowny autozapis do PPK spowodował m.in., że 1 marca 2023 r. utraciły skuteczność deklaracje o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK złożone przed tą datą. Dotyczy to zarówno deklaracji o rezygnacji złożonych przez uczestników PPK, jak i deklaracji o rezygnacji złożonych przez osoby zatrudnione, które zrobiły to przed zawarciem w ich imieniu umowy o prowadzenie PPK, w związku z czym nie stały się uczestnikami tego programu.

Osoby zatrudnione w wieku 55+ były jednak „zapisywane” do PPK wyłącznie na swój wniosek. Jeżeli nie złożyły pracodawcy wniosku o zawarcie w ich imieniu umowy o prowadzenie PPK, to pracodawca nie zawierał dla nich tej umowy. W przypadku takiej osoby - po to, aby nie została „zapisana” do PPK - nie było wymagane złożenie deklaracji o rezygnacji.

Przykład:

Mikroprzedsiębiorca zatrudnił w 2021 roku pracownika w wieku 55 lat, który nie złożył wniosku o zawarcie w jego imieniu umowy o prowadzenie PPK. Pomimo, że pracownik ten nie złożył także deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK, mikroprzedsiębiorca nie wdrożył PPK. Było to zgodne z przepisami ustawy o PPK – mikroporzedsiębiorca zatrudniał tylko tę jedną osobę, a w jej przypadku - z uwagi na wiek - dla „niezapisania” jej do

PPK nie była potrzebna deklaracja o rezygnacji. Jeżeli mikroprzedsiębiorca nadal zatrudnia tylko tego jednego pracownika, to tzw. ponowny autozapis niczego nie zmienia w zakresie jego obowiązków dotyczących PPK. Z uwagi na to, że pracownik nadal nie złożył wniosku o zawarcie w jego imieniu umowy o prowadzenie PPK, mikroprzedsiębiorca nie uruchamia tego programu. 

Kontynuowanie oszczędzania w PPK

W przypadku gdy osoba zatrudniona w wieku 55+ złożyła pracodawcy wniosek o zawarcie w jej imieniu umowy o prowadzenie PPK, w związku z czym stała się uczestnikiem tego programu, a następnie nie złożyła deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK, może kontynuować oszczędzanie w tym programie bez podejmowania żadnych czynności. Tzw. ponowny autozapis do PPK nie ma wpływu na jej sytuację.

Przykład:

W 2021 roku pracodawca „zapisał” do PPK pracownika w wieku 69 lat. Pracownik ten nadal oszczędza w tym programie - nie składał deklaracji o rezygnacji z dokonywania wpłat do PPK. Jeśli chce nadal gromadzić oszczędności w PPK, nie musi podejmować żadnych czynności – bez znaczenia jest to, że ukończył już 70 lat. [koniec przykładu]   

Wniosek o zawarcie umowy o prowadzenie PPK

Inaczej jest w sytuacji, gdy - przed tzw. ponownym autozapisem do PPK - osoba zatrudniona (np. w wieku 54 lat) złożyła deklarację o rezygnacji, w związku z czym nie została „zapisana” do PPK, a teraz - przed 1 kwietnia 2023 r. - kończy 55 lat (albo już jest w tym wieku) i chce być uczestnikiem PPK. W takim przypadku, dla „zapisania” jej do PPK, konieczne jest złożenie przez nią pracodawcy wniosku o zawarcie  umowy o prowadzenie PPK. Bez tego wniosku, pracodawca nie „zapisze” jej do PPK. Dopiero poczynając od pierwszego wynagrodzenia wypłaconego pracownikowi po zawarciu w jego imieniu umowy o prowadzenie PPK pracodawca obliczy i pobierze wpłaty do PPK, a następnie przekaże te wpłaty do instytucji finansowej.

Przykład:

Pracodawca zatrudnia dwóch pracowników: jeden z nich kończy 70 lat 15 marca 2023 r., a drugi osiągnie ten wiek 20 czerwca 2023 r. Żaden z tych pracowników nie został „zapisany” do PPK. Pracodawca nie „zapisze” już do PPK pracownika, który kończy 70 lat przed 1 kwietnia 2023 r. – nawet gdyby złożył wniosek o zawarcie umowy o prowadzenie PPK. Szansę na uczestnictwo w PPK ma natomiast nadal pracownik, który kończy 70 lat w czerwcu – musi on jednak w tym celu złożyć wniosek o zawarcie umowy o prowadzenie PPK.  Może on bowiem zostać uczestnikiem PPK do 19 czerwca.