Grupa Inco – sygn. III SK 47/16
4 października 2017 r. odbyła się rozprawa przed Sądem Najwyższym w sprawie skargi kasacyjnej Grupy Inco. Dotyczyła decyzji z listopada 2011 r., w której prezes UOKiK stwierdził zawarcie przez przedsiębiorcę z dystrybutorami porozumień ograniczających konkurencję na krajowym rynku wprowadzania do obrotu produktów chemii gospodarczej oraz na krajowym rynku wprowadzania do obrotu nawozów ogrodniczych. Pierwsze porozumienie Grupa Inco zawarła z dystrybutorami chemii gospodarczej i polegało na ustalaniu minimalnych cen hurtowej sprzedaży tych produktów, między innymi płynu do mycia naczyń Ludwik. Drugie porozumienie zostało zawarte z dystrybutorami nawozów ogrodniczych i dotyczyło ustalania minimalnych cen hurtowej sprzedaży nawozów oraz podziału rynku poprzez zobowiązanie dystrybutorów do niesprzedawania nawozów do ogólnopolskich sieci handlowych bez pisemnej zgody Grupy Inco. Za stosowanie zakwestionowanych praktyk, urząd nałożył na przedsiębiorcę ponad 2 mln zł kary. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną Grupy Inco. W ustnych motywach uzasadnienia SN wskazał, że przedsiębiorca pełnił szczególną rolę w tych porozumieniach organizując i nadzorując sieć dystrybucyjną. W przekonaniu sądu wysokość kary finansowej została wyliczona prawidłowo.