- Chcielibyśmy odpłatnie zatrudnić osobę, która ukończyła studia, ma 25 lat i status bezrobotnego, gdyż dla takich osób są ulgi w ZUS. Czy w takiej sytuacji nie trzeba będzie za nią płacić składek? Jeśli tak, to na jakich warunkach i w jakiej formie należy podpisać umowę? Czy możliwe byłoby pośrednictwo naszej firmy jako agencji pracy tymczasowej w delegowaniu takiej osoby do pracy do innych zaprzyjaźnionych firm, ale przy zachowaniu preferencji składkowej? – pyta czytelnik.
Problematykę związaną z zawieraniem umów o tzw. praktyki określa ustawa z 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (DzU nr 127, poz. 1052, dalej ustawa). Zgodnie z jej art. 2 ust. 1 osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej może przyjmować na praktykę osobę, która ukończyła co najmniej gimnazjum i w dniu rozpoczęcia praktyki nie ukończyła 30. roku życia. Osoba, o którą pyta czytelnik, spełnia te warunki. Nie ma więc przeszkód, aby zawrzeć z nią umowę o praktykę absolwencką.
Płatnie lub gratis
To odrębny typ umowy cywilnoprawnej, odmienny od tej o pracę. Głównym jej celem jest zdobycie przez absolwenta doświadczenia zawodowego i umiejętności praktycznych potrzebnych do wykonywania pracy.
Jak wynika z art. 5 ust. 3 i 4 ustawy, taka umowa nie może dotyczyć pracy szczególnie niebezpiecznej w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 23715 kodeksu pracy. Nie wolno jej także zawrzeć na dłużej niż trzy miesiące.
Praktyka może być nieodpłatna bądź odpłatna, ale miesięczne świadczenie pieniężne nie może przekroczyć dwukrotności minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalonego na podstawie ustawy z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.