Chcemy skierować pracownika do wykonywania przez dwa miesiące obowiązków służbowych w innej miejscowości. Chcielibyśmy też, aby czasem pracował w porze nocnej i – w razie uzasadnionej potrzeby – w ponadnormatywnym wymiarze czasu pracy. Czy jest to dopuszczalne, jeśli jest to rodzic dwuletniego dziecka? – pyta czytelnik.
Tak,
pod warunkiem że pracownik wyrazi na to zgodę. Przy czym może się on zgodzić np. na wyjazd, ale nie na pracę w nocy. Albo odmówić wyjazdu, zgadzając się jednocześnie na pracę nadliczbową, itd.
Wyjazd bez przymusu
Art. 178 § 2 kodeksu pracy stanowi, że pracownika opiekującego się dzieckiem do ukończenia przez nie czwartego roku życia nie wolno delegować poza stałe miejsce pracy bez jego zgody. Zakaz ten nie ma zatem bezwzględnego charakteru. Może być uchylony za zgodą rodzica.
Pojęcie „delegowanie poza stałe miejsce pracy" oznacza przy tym zarówno skierowanie poza miejscowość, w której podwładny jest zatrudniony, jak i delegowanie go poza stałe miejsce pracy w tej samej miejscowości, jeżeli wiąże się ono z dłuższym lub niekomfortowym dojazdem.
Ważne! Jednym z obligatoryjnych elementów każdej umowy jest określenie miejsca wykonywania pracy (art. 29 § 1 pkt 2 k.p.).