Planując przewiezienie dużego ładunku, np. ciężkich maszyn, warto sprawdzić, czy pojazd nie będzie masą lub wymiarami przekraczał dopuszczalnych norm na danej drodze. Dla przykładu nacisk osi pojazdu wynosi 12 ton, a droga, którą ma się on poruszać, jest przeznaczona dla aut o nacisku osi do 11,5 tony. Dla takich pojazdów (zwanych ponadnormatywnymi) potrzebne jest zezwolenie na przejazd.
Prawo o ruchu drogowym przewiduje siedem kategorii zezwoleń. To, które należy uzyskać, zależy zarówno od masy i wymiarów pojazdu, jak i drogi, po której planujemy przejazd. Różne są też organy właściwe do wydania zezwoleń, inne opłaty za ich uzyskanie oraz kary za brak tego dokumentu. Jest ono ważne od miesiąca do nawet dwóch lat.
Przedsiębiorcy, zanim złożą wniosek o wydanie zezwolenia, muszą wnieść opłatę. Za najtańsze zezwolenie trzeba zapłacić 50 zł, za najdroższe 4800 zł.
Gdy pojazd nienormatywny o nacisku pojedynczej osi na jednię nie przekracza 11,5 tony i ma się poruszać po drogach gminnych, powiatowych i wojewódzkich – wystarczy zezwolenie kategorii pierwszej. Wydaje je zarządca właściwej drogi. Dla pojazdu o szerokości do 3,5 m potrzebne jest zezwolenie drugie, które wydaje starosta. Obejmuje ono drogi publiczne z wyjątkiem ekspresowych i autostrad. Po zezwolenie kategorii trzeciej trzeba się udać do starosty i naczelnika Urzędu Celnego, gdy pojazd ma się poruszać po drogach publicznych, a jego długość nie przekracza 15 metrów (z przyczepą nie może przekroczyć ?23 metrów).
Zezwolenie kategorii czwartej wydaje Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) oraz Urząd Celny. Uprawnia ono do jazdy po drogach krajowych pojazdami o długości podobnej co w kategorii trzeciej. Z tym, że w tym przypadku zespół pojazdów o skrętnych osiach może mieć 30 metrów długości, a nacisk osi na jednię do 11,5 tony.
