Dotyczy to m.in. dyspozycji nakazujących realizację czynności sprzecznych z prawem ?i to zarówno z prawem pracy, jak i np. z prawem karnym, ubezpieczeń czy podatkowym. Ponadto etatowiec może zawetować wykonanie polecenia sprzecznego z zakresem jego obowiązków wynikających ?z umowy o pracę.
Podwładny musi wykonywać polecenia, które są zgodne z jego obowiązkami wynikającymi z umowy o pracę. Chodzi tu o powinności związane ?z zajmowanym przez niego stanowiskiem. Natomiast nie musi stosować się do poleceń szefów, które nie wynikają z jego obowiązków pracowniczych. Dopuszczalna jest zatem odmowa wykonania pracy innej niż ustalona w umowie. Pracownik może się przeciwstawić np. stałemu wykonywaniu pracy przy załadunku towaru, jeżeli zgodnie z angażem miał pracować w biurze. Może też odmówić wykonywania poleceń zobowiązujących go do odbioru ubrań przełożonego z pralni, jeśli do jego obowiązków należy praca w charakterze referenta.
Pracownik może też odmówić wykonywania prac, które są dla niego upokarzające lub poniżające, np. nie sprzątnie biura, jeśli został zatrudniony jako sprzedawca, nie umyje okien, jeśli jest inżynierem budownictwa zatrudnionym jako inspektor nadzoru. Przy czym odmawiający wykonania polecenia kierującego go do innej pracy niż wynikająca z jego powinności określonych umową o pracę nie uchybia swoim obowiązkom pracowniczym. Dlatego szef nie może z tego powodu rozwiązać z nim angażu na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 k.p.
Praca po godzinach
Pracownik nie może natomiast odmówić wykonania polecenia przełożonego nakazującego mu pracę w godzinach nadliczbowych. Takie sprzeniewierzenie narusza obowiązki pracownicze i może nawet stanowić podstawę dyscyplinarnego zwolnienia.
Czasowe powierzenie
W myśl art. 42 § 4 k.p. szef w przypadkach uzasadnionych swoimi potrzebami może powierzyć podwładnemu wykonywanie innej pracy niż określona w angażu na okres nieprzekraczający trzech miesięcy w roku kalendarzowym. Nie może to jednak powodować obniżenia wynagrodzenia etatowca i musi odpowiadać jego kwalifikacjom.
