Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 11 września 2013 r. (I SA/Po 194/13).
Stan faktyczny
W 2009 r. podatniczka prowadziła działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w handlu nieruchomościami. W wyniku przeprowadzonej kontroli fiskus uznał, że podatniczka błędnie ewidencjonowała faktury w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Przez to zaniżyła przychody z najmu powierzchni reklamowych na budynku i zawyżyła przychody z najmu lokali. Przedmiotem postępowania kontrolnego było również sprawdzenie prawidłowości opodatkowania sprzedaży nieruchomości i związanych z nimi praw. Organ uznał, że także w tym zakresie prowadziła działalność gospodarczą. W konsekwencji, przychody uzyskane w wyniku sprzedaży nieruchomości (udział w nieruchomości z rozpoczętą budową hali) powinny zostać zakwalifikowane do przychodów firmowych.
Podatniczka nie zgadzała się z tym rozstrzygnięciem. Przede wszystkim w jej ocenie formy aktywności polegające na zbywaniu nieruchomości nie wskazują na to, że wykraczają one poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
Organ argumentował jednak, że podatniczka na przestrzeni lat 2006-2009 nabywała i zbywała na podstawie umów sprzedaży spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, lokale oraz udziały w nieruchomościach. W 2009 r., oprócz zgłoszonej działalności gospodarczej, podatniczka prowadziła działalność gospodarczą polegającą na obrocie nieruchomościami. Była to działalność zarobkowa i wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły, we własnym imieniu, a uzyskanych przychodów z tytułu sprzedaży praw nie można zaliczyć do przychodów z innych źródeł.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przyznał rację fiskusowi. W jego ocenie organ podatkowy trafnie powołał się na okoliczność, że w okresie 2006-2009 podatniczka, sprzedając nieruchomości, które zostały wcześniej nabyte rzekomo na cele mieszkaniowe, prowadziła w istocie działalność gospodarczą polegającą na obrocie nieruchomościami. To, czy w danym roku podatkowym podatnik prowadzi działalność gospodarczą, wynika bowiem nie tylko z prowadzonych przez niego urządzeń księgowych, ale także z czynności, których dokonuje. Analiza czynności dokonywanych przez skarżącą potwierdza, że ciągłość, zarobkowy i zorganizowany charakter działań nie był jedynie czynnością incydentalną, niezorganizowaną, o niezarobkowym charakterze. Działania podatniczki były nastawione na osiąganie zysku.