Sprawcą przestępstwa nie udostępniania informacji publicznej może być jedynie osoba, na której ciążył taki obowiązek. W praktyce do odpowiedzialności karnej może zostać pociągnięty np. kierownik podmiotu publicznego, pełnomocnik czy pracownik powołany przez kierownika do wykonania tego zadania.
Obowiązek udostępniania danych nie ciąży więc na wszystkich pracownikach danej instytucji publicznej, ale jedynie na tych osobach, które mają zadanie ich udostępniania.
Wyłącznie one mogą zostać pociągnięte do odpowiedzialności za popełnienie tego przestępstwa. Odpowiedzialność karna nie będzie więc groziła osobie, która odeśle wnioskodawcę do określonego działu zajmującego się danymi sprawami, których ma dotyczyć informacja lub do osoby, która zajmuje się rozpatrywaniem takich wniosków.
Karalny jest każdy przypadek nieudostępnienia informacji publicznej. W praktyce dotyczy to zatem zarówno nieumieszczenia jej w Biuletynie Informacji Publicznej, jak też nieudzielenia jej na wniosek zainteresowanego.
Ustawodawca nie zróżnicował bowiem informacji na te o mniejszej lub większej wadze, co podkreślił Sąd Najwyższy w swoim postanowieniu z 20 lipca 2007 r. (III KK 74/07). Zgodnie z tym orzeczeniem karalne jest nieudostępnienie jakiejkolwiek informacji publicznej, nie zaś tylko takiej, którą charakteryzuje przymiot większej wagi.