Po przeprowadzeniu przez Szpital Miejski w Poznaniu restrukturyzacji jedna z pracownic administracyjnych dostała wypowiedzenie.
Odwołała się od niego do sądu o przywrócenie do pracy i wypłatę wynagrodzenia za czas trwania procesu. Sąd rejonowy odmówił uwzględnienia jej żądań. Innego zdania był sąd okręgowy, który uznał, że pracownica, choć rencistka, korzysta z ochrony przed zwolnieniem w wieku przedemerytalnym.
Szpital skierował skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, w której zarzucił błędną interpretację art. 40 kodeksu pracy. Mówi on, że z prawa do ochrony w wieku przedemerytalnym nie korzysta osoba, której ZUS wypłaca rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Co prawda pracownica swoją rentę otrzymała w 1995 r. i było to świadczenie inwalidzkie II grupy, jednak po zmianie przepisów, od 1 września 1997 r., została ona przekształcona z mocy prawa w rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
Świadczenia sprzed 1 X 1997 r. dają więcej uprawnień
Sąd Najwyższy w wyroku z 18 stycznia 2012 r. (sygn. II 149/11)
