Zaświadczenie A1: konieczne jest legalne mieszkanie na terenie UE

Obywatel państwa trzeciego, który chce otrzymać zaświadczenie A1, musi wypełnić formularz US-54 ,,Informacja o legalności zamieszkania obywatela państwa trzeciego". Formularz ten należy dołączyć do wniosku o A1, tak aby ZUS mógł ocenić, czy osoba spełnia ten warunek.

Czytaj także: Składka ZUS od indywidualnych przedsiębiorców w 2019 roku

Aby ZUS uznał, że osoba spełniła ten warunek, musi ona:

1. Posiadać jeden z niżej wymienionych dokumentów, który uprawnia ją do pobytu w Polsce:

• zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE,

• zezwolenie na pobyt stały,

• zezwolenie na pobyt czasowy oraz pracę,

• wiza Schengen lub wiza krajowa wydana w celu:

a. wykonywania pracy w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy, na podstawie wpisanego do ewidencji oświadczenia o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi – art. 60 ust. 1 pkt 5 ustawy z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (DzU z 2017 r. poz. 2206 z późn.zm.),

b. wykonywania pracy, o której mowa w art. 88 ust. 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w okresie nieprzekraczającym 9 miesięcy w roku kalendarzowym – art. 60 ust. 1 pkt 5a ustawy o cudzoziemcach,

c. wykonywania pracy innej niż określona w art. 60 ust. 1 pkt 5 i 5a ustawy o cudzoziemcach – art. 60 ust. 1 pkt 6 tej ustawy.

2. Być rezydentem podatkowym w Polsce (posiadać certyfikat rezydencji podatkowej).

Uwaga!

Warunki wymienione w pkt 1 i 2 muszą być spełnione łącznie. Są to jedyne bezwzględnie obowiązujące kryteria brane pod uwagę przy ocenie, czy jest spełnione kryterium legalnego zamieszkania.

ZUS wyda zaświadczenie A1, jeśli cudzoziemiec spełnia warunek legalnego zamieszkania oraz odpowiednie warunki określone w regulacjach unijnych, w szczególności w przepisach rozporządzenia 883/2004 i rozporządzenia 987/2009.

Należy obligatoryjnie wypełnić sekcje:

1. adres w państwie pochodzenia,

2. adres w państwie pobytu,

3. dokument, który uprawnia do pobytu w Polsce,

4. obowiązek podatkowy,

5. dane o pobycie w Polsce,

6. charakter i specyfika wykonywanej pracy najemnej lub pracy na własny rachunek.

Należy też pamiętać o obowiązkowym wypełnieniu sekcji 1. – 6. Niewypełnienie tych sekcji spowoduje konieczność wystąpienia przez ZUS o uzupełnienie Informacji, co może przedłużyć rozpatrzenie wniosku.

Do wniosku należy dołączyć kopię posiadanego dokumentu, o którym mowa w pkt 1, oraz „Zaświadczenie o miejscu zamieszkania lub siedzibie dla celów podatkowych (certyfikat rezydencji)", o którym mowa w pkt 2, wydane przez organ podatkowy.

Pozostałe sekcje:

• działalność niezarobkowa,

• inne okoliczności,

mają charakter informacyjny.

Powyższe zasady obowiązują od 2 maja 2018 r. Na tych zasadach są rozpatrywane pierwszorazowe wnioski, bez względu na to, jakiego okresu dotyczą oraz wnioski, które wpłynęły przed tą datą, pod warunkiem, że do tej daty nie zostały wydane zaświadczenie A1 bądź decyzja o odmowie jego wydania.

Wskazane wyżej zasady wynikają ze stanowiska Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.

Podstawy prawne:

1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2010 z 24 listopada 2010 r. rozszerzające rozporządzenie (WE) nr 883/2004 i rozporządzenie (WE) nr 987/2009 na obywateli państw trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi rozporządzeniami jedynie ze względu na swoje obywatelstwo (DzUrz UE L 344 z 29 grudnia 2010 r., str. 1).